Kasım Şiiri - Mevlüt Bektaş

Eflatun rengine büründü akşamlar.
Kayıp bir sevdanın ardında.
Ben garip, sensiz, kimsesiz.
Sitemkâr, bir İzmir sabahında.

Acze düştü, gönül yokluğunda, ıstırap içinde.
Ebedi uykusuna uyudu aşk, acı bal tadında.
Ederinde, kaç sevda var, bildiğin huzurda.

Sönmek bilmeyen, yangın yeri, şimdilerde sürgünlerim.
Güz basıyorum, yaralarıma.
Bulutlarda yağmur, İflah olmaz bir Kasım da.

Zaman geçiyor, günler derbeder.
Gülüşünde, asılı bir adam saklı, birde keder.
Böyle olmazdı sevdalar, sonbaharlar olmasaydı eğer.