Eflatun rengine büründü akşamlar.
Kayıp bir sevdanın ardında.
Ben garip, sensiz, kimsesiz.
Sitemkâr, bir İzmir sabahında.
Acze düştü, gönül yokluğunda, ıstırap içinde.
Ebedi uykusuna uyudu aşk, acı bal tadında.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta