İki Hece Şiiri - Mevlüt Bektaş

Güneşe uçuyor kuşlar.
Bende ikindi üstü zamanlar, akasyaların gölgesinde.
Bir suskunluk kaplamış, salkım söğüt dallarını.
Bahçemde gölgesiz ağaçlar, gelip giden siz.
Penceremde gece yolcuları, ay ışığı sarmaşık.

Yokuş aşağı kaldırımlar, apansız duruyor.
Ayçiçeği tarlaları, gülüşün.
Aynı yolların, tozu toprağı üstüm.
Rüzgârlar zarif, incinir diye çiçekler.

Yapraklar uçuşuyor, saçlarının siyahında.
Laleler açıyor, çocukluğumda.
Huzur kokusu sarmış etrafı.
Gökyüzünde, sonsuzluk baharı.

Kırlangıçlar, ufukta.
İsmini yazıyor bulutlar.
Saklambaçlar oynuyor, gökkuşağı.
Yazdan kalma saatlerde.

Bir sen başladı, bugün sabahtan.
Kahvaltı ve öğle arası devam etti.
Sonraki günlerde, gecelerde de.

Noktasız cümlelerde yazdım, sayfalarca adını.
Ne kadarda çok, sen birikmiş bende, farkında olmadan.
Seni anlatacak kelimeleri sıraladım asırlarca.
Oysa, iki heceydin yalnızca