Issız Şiiri - Mevlüt Bektaş

Bir Haziran akşamı daha, zifiri zehir içim.
Kış aylarından kalma.
Soğuk, buzlu, çamurlu, bir resim.
Mazinin, ayak izleri düşmüş.
Gönlümün kapılarına.
Esir olmuş gökyüzümde, hayalin.
Ellerin bulut sanki, saçların bahar.

Yaz sağanaklarında aşkın.
Yıldızlı geceler, tutmuş matemini.
Sensiz, suskun bir rüyada.
Yaşıyor gibiyim, inan ki.

Böyle kaç akşam, kaç sabahım var, bilsen.
Ağrılı, sızılı yalnızlığımda.
Yol bitti, gidince, huzur ruhumda.
Yarım kaldı, uykular ertesi günlerin perişanlığında.
Daha çok yağmur kaldırırdı bu gönül.
Gözlerinin ıssızlığında.
Bu kadar yorgun olmasaydı, aşk