Dünya katresinde, zerreyim.
Badesinde gezer oldu sarhoşluklar.
Semada semazen olmuş yıldızlar.
İlahi ışığı uyandırdı aşk, agah oldum.
Aşk yerinde ağırdır bilenler bilir.
Gölgeler düşerken, uçurumlardan.
Kırılıyor, teker teker hatıran.
Batarken güneş, ardından.
Karanlığa demirliyor sabah.
Neden arıyorum, şimdilerde yaşamaya.
Bir kalabalık tenhayım.
Şehrin, en ücra yerinde.
Kaldırım taşları basarken, üzerime.
Senli, isimsiz şiirim, şimdilerde.
Bildiğim tüm mevsimler, bende soldu.
Nergis mevsimine uyanır, bahar.
Beyaz, sarı, yeşil.
Çiçek kokar saçları.
En güzel rüyalarımın.
Denizden, tuz kokusu, çekerken avuçlarım.
Bir gemi daha, yakar.
Kim bilir?
Benden daha iyi yokluğunu,
Belkili günler, çıkmıyor aklımdan.
Olasılıkları topladım.
Teker teker ardından.
Hep yarım kalıyor,
Sen, rengarenk çiçeklerin, açtığı bahardın.
Benim, toprak kokardı, üstüm başım.
Düşerdim, kalkardım, haberi olmazdı, yılların.
Ne kara kış ne yaz ne bahardım.
Dört mevsime, çok uzaktım.
Beşinci mevsimin çocuklarıydık biz.
Bekliyor uyumayı, sensizliğim.
Mevsim yaz, ay dolunay.
Deniz çarşaf, alabildiğince mavi.
Olabildiğince uzak.
Başka bir dünya var.
Dalgın dalgaların derinliğinde.
Ben yağmur sonrasıyım.
Solmuş çiçekler ülkesi.
Sen getirirdi bulutlar, olmadığın zamanlarda.
Bahçemde yılgın atlar, yürürdü.
İncir ağacının, ikindi serinliğinde.
Hiç gitmediğim, yerler gelirdi, kapıma yorgun.
Siyah beyaz sensizlik.
Yer yer, yalnızlıklar.
Seni bırakmışlar, dün gece.
En zor bulmacanın içine.
Kayboldum boşluklarında.
Sonbahar yağmuru, işler içine.
Çiğ çiğ, damla damla.
Sabahın, gül vaktinde.
Düşeriz yollara, her gün, başka şehirde.
Gün doğar, başlarız yeniden.
Gökyüzünden mavilik, çiçeklerden renk alırız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!