Kördüğüm Şiiri - Mevlüt Bektaş

Bir ipin ucunda kördüğüm.
Çözülesi yok dünyanın.
Ateş kuşları, sarmış baharı.
Yanası var, bile isteye sevdanın.

Saklambaçlar saklanmış, kanadında kuşların.
Uçurtmalar düşmüş, sokaklarıma ansızın.
Güneşe inat, kardan adamlar yapmışım.
Acında, kaybolmuşken yıllarım.

Döküldü yapraklarım.
Ayakta zor duruyor, baharda dallarım.
Buzdan ömürlerde, geçerken hayatım.
Masallar ülkesinde, uzak bir dağım.

Sahile vuran deniz dalgasında kumsallarım.
Savruldum, uzak rıhtımlardan ansızın.
Kuzey yıldızlarında sabahladım.
Gecesinde mavi bulutlara rastladım.

Yorgun bir balıkçı kasabasıyım şimdilerde.
Sende durmuş zamanlar.
Bir saat sarkacında, gel git akıllar.
Uzak olmuş, bildiğim tüm yakınlar.

Anladığımda anlamsızlıkları.
Kaybolup gittim, gözlerinde.
Bende kalmayınca aşka bahane.
Seni, sana anlattım cümlelerce.
Herkes gitti, sen kaldın.
Hiç yazılmamış şiirlerde