Metin Ören Şiirleri - Şair Metin Ören

Zarokbûn û paşerojên xweş mîna xeyalekî kurt û bihêz bû
Dem her caran di paxila xwe da kelecanên fedîkar di veşartî bû
Her roj, rojên bedew anîn li ser mirovahiya bêhempa
Şabunî gav bi gav mezintir dibû di nav ramanên me yên ecemî de
Paqijî û niyeta baş pêşvazî dikişandin û li her alî serfiraz diman
Berjewendîyên şikeştî li paşve çûbûn, ecizî dikişandin

Ez xeyalvanek im ku li herêmekê berfî dijîm
Belkî ji ber vê yekê;
bêdengî,qayîmî û sadebûn di kesayetiya min de cih girtiye

Min ev tişt jî paşê fêm kir
Lê berfê jiyana me şekil dabû, me nizanibû

Ez dîsa di nîvê zivistanê de me,
bi cemedên bilind ez dorpêçkirî me.
Mîna betaniyeke giran ku em di binê wê de bêliv dimînin.
Di vê hemayê de,
carekê bikeve nav dilê min da,
geliyên min ên ku qet birûsk nedîtine…

Her tişt pir baş diçû, guldexwînan kulîlk vekiribû
Dilê min ji bo hemû kelecanan amade bû
Hiş û ramanên min ji her alî ve zelal dibû
Mîna ku nêzîkî xeta asoyekê dibûm

Paşê demek dihat ku her tişt di sekinî, bê wext dibû

Xwezî min bikariba vê jiyanê dîsa bijîm
Ez hewl dikim ku mirovan fêm bikim
Ez kêfxweşiyên xwe yên piçûk paşve naxim
Sibehê şikandina hêkekê de min bi şahî bikariba
Ez ê bêhtir qîmetê bidim fîncanek çayê, silavekê û kenekê
Ez ê peyva “paşê” jî ji jiyana xwe de biderxînim

Zozanên bilind taybet in qurban,
mirov dikare herî baş guh bide xwe
Asîman li vir pir nêz e
Tu dikarî destê xwe bidê û bigirî

‘Erd li vir bêdeng nabe

Saklı bahçemde gözlerin,
her gecemde ve düşümde…
Her karanlıkta ve uykumda ışığında güneşleniyorum.

Seni mesken etmiş sahillerimi halka kapatıyorum artık.
Her kumsala yüzünü çiziyorum.

Ama daha çok seni anlatmak istemem;
belki de en büyük savaşımdı kendimle.
Henüz emeklemeye başladığım
ve hep düştüğüm tozlu yollarımda,
nice zaferlerimi umut edip hatırama sermiştim.

Yine bir gecemdeyim,
tenha köşelere ender anlar yüklüyorum.

Biriktirdikçe, harcadıkça eksilmeyenlerden izliyorum.
Ne müzik dinliyorum,
ne de bir şeyler okuyorum…

Büyüdükçe “Ölüyor muyuz?” diye sorduğum aynalar
birden dikilivermişti karşıma.
Yüzümde çoğalan çizgiler derin vadiler mi
biriktirmişti zamanla?

Güneş kremleriyle yüzümde topladığım çabalarım da birer hülya değil miydi; uykularıma kısa molalar verdiğim gölgemsi odamda?