Li xwe temaşe dikim Şiiri - Metin Ören

Ez xeyalvanek im ku li herêmekê berfî dijîm
Belkî ji ber vê yekê;
bêdengî,qayîmî û sadebûn di kesayetiya min de cih girtiye

Min ev tişt jî paşê fêm kir
Lê berfê jiyana me şekil dabû, me nizanibû
Zehmetiya zivistanê sebir fêrî me kiribû
Ew mamosteyekî bêdeng bû

Tiştên ku wî ji me re digotin me gelek caran paşê dizanîbûn
Di rewşek wiha de, mirov bi neçarî xwe di nav xwe de vedişêre
Rûyê wê zer û zenûn bû; hestên di hundirê me de erdhejek çêdikir

Piştî ku hêdî hêdî bi dengan ji xwe re dibe fermî,
mirov dest pê dike ku di her warî de ji xwe pirsyar bike
Paşê beşên me yên westiyayî û bêdeng digirin

Ma hewaya berfî ji xwe tiştek ji me re ne digot?
Êdî bes e, demekê bêdeng bijî
Lê wan fêm nekir ku bi piştî demêkê re, bêdengî dê bibe deng û qîrîna herî mezin

Belkî min qîrînên xwe yên bêdeng pir caran ji bo
fîncanek çayê rê bihêz digotin
Qedehek çaya germ bes bû
cihê gelek gotinên negotî bigire

Min wan rojan aliyê xwe yên bilez ji bîr kirin
Bifikire, niha ez bi saetan tenê li paceyê dinêrim
Cama paceya min êdî ji min re bûye sînorek

Ez êdî naçim li ku derê
Ez êdî tiştekî nakim
Ez niha tenê li xwe temaşe dikim
Tişta herî mezin ya ku min daye xwe êdî tenêtî ye