Mirovahî li ku ye Şiiri - Metin Ören

Zozanên bilind taybet in qurban,
mirov dikare herî baş guh bide xwe
Asîman li vir pir nêz e
Tu dikarî destê xwe bidê û bigirî

‘Erd li vir bêdeng nabe
bêhnek kûr dikişîne, dilerizî
Serê sibê di nav mijê de ye
Çavekî nikaribû yê din bibîne, hey malîno

Tav dişewitîne, baran şil dike
Awirek, bêdengî, û taseke şorbeyê
Êş parve dibe, kêfxweşî parve dibe
Ax, xwezî min jî bikariba dîsa bibînim

Li zozanan evîn bi dengekî bilind nayê jiyîn,
mîna bayê ye
Dengekî mirmirî derdixe
Carinan vekirina rêyeke avê ye
Evîndarên li ber kaniyê ne

Çav carinan dipeyivin
Agir tê pêxistin
Şîr tê kelandin
Roj tejî stêrkan dibe
Herder binefşî dimînin

Zozan ne tenê cihekî ye
Ew mîrateya kevnar a mirovahiyê ye
Carinan ew bangek e jî
Ew bi dengê xwe yê xweş û melodîk diqîre
Mirovahî li ku ye?
dibêje…