Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

İlerisi neresidir?
Bilmiyorum.
Çocuk kıyafetleri ilerisi için pahalıdır...
Tesettür abartılı renklerle bezenip aynı şekilde pahalıdır...
Yiyeceklerimiz ne sebze -senbzedir,ne meyve- meyve.
Evlerimiz biçimsizdir ve pahalıdır.

Yardımsız da oluyor bu ilk adımlar; sevgiden doğunca.
Mesela önce düşüyorsun bir yaprak kadar salt-
Sonra uçuruma atılan bir kemente benzetiyorlar seni...
Buna rağmen berraksın ve hürriyet dolusu canlı.
Düştüğün yerde inciler toplayacak kadar zamanın geniş-
Evrensel geniş,

Köknar ve porsuk ağaçları arasında dolaşırken,
Güneş yavaş yavaş,üstümüzden çekilirken,
Çayırlar-çimenler yağmura hasretken,
Ben ölmek istiyorum sayın seyirciler...
Evet, düpedüz ölmek; öpmek değil artık.
Bir de bunu yalnız kendi şiirime sarılarak yapmak istiyorum;

Tozlu, dar ve virajlı yollar
And Dağlarından uzaklaştırdı beni.
Bileklerim kesikti, gözlerim açık.
Doğum yerim belliydi, ölüm yerim ve kemiklerim kayıp!
Saçlarım satılmış,
Gözlerim açık ve bulutlar karışmıştı...

Bir dakikacık da olsa,yaşadım mı,sizi
Başım eğik,bir şiir dağınıklığı arasında
Ya da yorgun kaldım mı size,
Ya da genç,ya da yaşlı,ya da güzel bir sevgili
En az dünyaya gelişim kadar,aşık mıydım peki
Ya da ağlamış mıydım size

Gelmeni beklediğime göre
Memleket havasında
Öğle vakti
Erdemli bir yüreğe ihtiyacım olmalı
Kendimi teslim edebilecek
Razı gelmeli sana

Neden bilmem sevgili
Sen seçtiklerinle kendini anlatırken nefes alır gibi
Bir yandan da seçme şansın olduklarınla boğulmaktasın
Ve dolarken kendi içine denizanası gibi
Taşmak içinse dışına,vatanını koruyan asker gibisin
Bilmem ki, sevgili

Şimdi ben onu düşünüyorum ya böyle kara kara
Ve gemilerim de bilmem hangi denizin dibine çoktan sevdalandı
Düşün işte; dert bile yalnızlığı sevmiyorken,gemiler bile denize sevdalıyken
O ne halt yemeye bensiz ki şimdi-ya da ben?
Anladın mı,aşk da yalnızlığa sevdalı
Ama ben değil,biri bunu ona söylesin! ..

Durdum,ve güldüm kendime
Demek ki hâlâ yaşıyorum dedim; konuştuğuma göre
Ve dedim ki; susmak ölmektir
Susturulduğuma göre,öğrendim dedim-öğrendim,ölmek neymiş...
30.07.15.İst.

O bilmiyor,
Benim onu bir hiç gibi bildiğimi...
Bilse,ne güzelliklerle doğardı onun da her sabah güneşi!
...