Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

baharıma sonbaharı getirdin
hüzünlerle.
yazı beklerken de kış gelecek
nedense.
ömrüm böyle geçecek sebep neyse.
bekletme sevdiğim artık gelsene.

bir kurttu düşmüştü içime,
aradığımda bulamıyordum seni,
hiçbir yerde.
bir sürü düşünce yüreğimde,
başka bir kadına bakar mı
ben diye.

bir dokunsan titretsen yüreğimi,
avazın çıktığı kadar bağırsan,
seni çok seviyorum diye.
geceler karışmadan yıldızlara,
sabahlar ulaşmadan akşamlara,
yalnız benim olduğunda gel bana.

Gölgesine sığındığımızı hissetsekte mevsimlerin, geçiyor yıllar. O kadar yakınken yanımızdan geçen mutluluklar.. Bazen yakalayamayız. Sevgi de öyle. Bizlere gülümser ama biz göremeyiz. Kaybettiğimizde de büyük hüzünlere kapılırız. Neden çevremize bakınıp, bizleri sevenleri görmeyiz.
Sorunlar değil mi. Sorunlar hiç bitmez ki zaten. Aslında fazla kaptırmamak gerek. Yoğunluk yaşadığımız işler hiç biter mi. Bittiğinde ise ömür bitecektir. Neden bunu düşünemeyiz. Dostluğu doyasıya yaşasak ve sevgiyi de içine katıp günlerimizi neşeyle geçirsek. İnanıyorum ki düşüncelerimizde ki sorunlar daha hafifleyecek.

Sevdiğimizde yürekten sevmeli. Sevildiğimizi de bilmeli. Bunların ikisini de yapamıyorsak. Çoktan ölmüşüz de haberimiz yok. Boşverelim o zaman dünyayı. Bir aile toplantısında bile, televizyon en önemli konuk. Ona bakmaktan sohbet bile olmuyor. Eskiden televizyon yokken, sohbetler harikaydı. Sevgi ise ön plandaydı. Teknoloji sevgiyi de öldürdü kanısındayım. Çocuklarımızla birşey konuşmak istesek. Bilgisayarda işim var diyor. Bayanlar veya beyler belki de ihmal ediliyor teknoloji yüzünden. Öyle hayatımıza yerleşti ki... Biryere kımıldıyamaz olduk. Yazılarımızı bile bilgisayarda yazıyoruz artık. kağıt, kalem unutuldu. Yarınlarda neler unutulacak kimblir? .

Hayatın bir gizem, yaşamanın ise sorun olduğu bu günlerde pahalılıktan nefes alamaz olduk. Kimse kimsenin derdiyle uğraşacak halde değil. Derdi olan insanların arasına bile katılmak istemiyor insanlar. Nefes alamıyorsa insan, boğuluyorsa önce kendini kurtarmak için uğraşır. Haklı da tabii. çünki geçimini sağlayacağı bir ev, eşi ve çocukları.. Bu zamanda çok zor. Bir de kredi kartları.. Her ay harcadığı kadarını bankaya yatırmak gerek. Bir de ödenemezse. yandı o insan. faiz faiz üzerine. Hayat gittikçe zorlaşıyor. Yaşam ise daha da güç duruma sokuyor insanları. Tabii bu kadar sorun varken belki de bir insana sevgi dolu yürekle yaklaşsak küfür etmiş gibi tepki alınacak.

Sana aşığım biliyormusun,
Hep yüreğimde taşıyorum seni,
Nereye gitsem benimlesin hep,
Belki hissediyorsun,
Belki de umursamıyorsun beni.

uzandım kızgın kumların üzerine,
güneş raksediyordu sanki tenimde,
deniz güzelliğiyle karşımda,
sana nasıl aşık olunmaz doğa.
denizle seviştim bu sabah.
içiçe olmak yaşamak ne güzel,

sevdayı yükledim bulutlara,
onlar bile dayanamadı
yağmur olup indi toprağa.
bir savaş verdi topraksa,
susuz du içti kana kana.
benim suyumsa sensin aslında.

Sevdamı kaybettiğimde buldum seni,
Nazar boncuğuydu gözlerin,
Hep gözlerimdeydi sanki.
Yürek yarılır mı yarıldı işte,
Kalbimin yarısı, aşkına amâde.
Sevdim seni tüm bedenim ve ruhumla,

Seni düşünüyorum yine bu gecelerde,
Gözlerimde yaşlar, yüzünse gözümün önünde,
Rüyalarımda gördüğüm sen, karşımdaydın işte,
Biliyormusun dudaklarının izi kaldı yanaklarımda,
Güller açtırdı solmasın diye sakladım akşamlarda.

Bir yemin ettim bin ah çektim hayatıma.
Sonu gelmeyen sıkıntılar, nedense sırada.
Bir atsam rahatlasam kaçsam sonsuzluğa.
Sevda biter mi seni ruhumda yaşadığımda.

Bir deniz olsa güneşte, beni yaksa kavursa.