Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

yalnızlığı seviyorum galiba.
seni düşünmemi sağlıyor hayatta.
gözlerin, ellerin, sarılışın hep aklımda.
bitmeyen bir fırtına gibi,
dinmeyen bir yağmur sanki..
hiç durmadan yağan kar,

bir bakış bir gülüş,
seni hatırlatır bana.
ayrılığın acısı hep içimde,
bitmek bilmeyen kış ayında.
hertaraf bembeyaz,
lapa lapa kar yağıyor.

Gönlüm söz dinlemiyor takıldı sazın sesine,
Türküler ağlattı türküler güldürdü mevsimlerce,
Ne yazık ki baharın tadı, geçtiğimiz yazdı.
Yıllar üzdü yıllar güldürmedi bir türlü.
Acılar bitmedi acılarla yoğurulduk şimdi.

sonsuzluğu gelmeyen bir gece,
ve bitmek bilmeyen sensizlik..
ikisi de kara bulutlar gibi üzerimde.
düşüncelerimde yalnızlık, özlemle karışık yine.
bir şarap açtım kendime,
deliler gibi içeceğim bu gece.

Aşk sardı bedenimi,
Yakıyor yine deli gibi,
Bu kadar yakınken bana,
Seni yalnız seyretmek,
Öldürüyor beni sevgilim,
Yediğim her lokma,

Arka sokaklardı ruhumu gizleyen
Hapishanenin demir parmaklarıydı
Kalbime hükmeden
Özgürlüğümdü sonsuzluğa kilitlenen
Seninle yüreğim, hep perişan neden

Hiçbirşey düşünmeden dolaşmalıyım.
Ağaçların altında anıları gömerek toprağa.
Herşeyi unutup, bir sünger çekmeliyim.
Tüm yaşanmış ve yaşanacaklara...

Herşeyden uzak, yalnızca zevk almalıyım.

yağmur gözlüm yine mi başladın
ağlamaya.
içinde ki yangın söner mi hiç
akan pınarla.
hasret öyle oymuş ki yüreğini,
bu nasıl aşksa

Gök kubbe delinmişti sanki,
Acıları da birlikte sürüklüyordu yağmur,
Ömrümün son durağıydı seninle olmak,
Seni yaşamak, ıslanmak yine ıslanmak.

Bitmişti yıllarca çekilenler birlikteliğimizde,

Sızlayan kalbimin dermanı sen de.
Ağlayan bu gönlün sevdası ben de.
Yıldız gibi kaydın kal yüreğimde.
Gitme ne olursun yalnız benim ol.

Sözlerle kandırma yalancı olma.