Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Nasıl unuturum o güzel gözlerini.
Ölüme götürür inan sensizlik beni.
İçimde yaşattığım güzel sevgini.
Alma ben den bağışla kendini.

Tek teselli sen oldun bu hayatta.

birlikteyken de sensizdim.
yine sensizim şimdi.
sevgiyi buldum.
seni bulamadım
birtürlü.
kalbimde ki yara, kanıyor artık.

Öyle bir şiir yazacağım ki,
Sevda canlanacak dizelerde,
Aşk öyle akacak ki tüm gönüllere,
Nehirler kıskanacak sonunda,
Sevgi kalacak dizi dizi yüreklerde.

bir kalemmiydi beni hayata bağlayan,
şiirler yazdıran,
bir tutkumuydu aşka gönül açtıran.
vurgun yedim sevdiğim, vurdun beni.
ay geceye küstü bense sevdaya.
hüznün arkasına gizlenen güneş,

Sen bahar, bense yağmurdum,
Damla damla düştüm üzerine,
Yüreğinde çiçekleri açtırdım,
Sevgiyi yaşattım sen de,
Hep sevildim hep de sevdim,
Baharı sen de yaşadım sevdiğim.

nekadar çok sevsen
veya sevilsen,
bazen yalnızlık duygusu,
sarar insanı.
kalp ümitsizliğin kurbanı,
ya da çaresizlikler,

Bir güneş gibi süzülerek geldin yanıma,
Olmazları yok ettin sevginle, hayatımda.
Mutluluk varsa, o da sensin sevdiğim,
Ağladığıma bakma ben hep seninleyim.

Çılgınlıklar diz boyu, meftun yüreğimizde,

birgün anlayacaksın
seni neden bukadar çok sevdiğimi.
özlemler denizinde boğulup,
neden ölmediğimi.
bir dünya yarattım
seni ve beni içine alan.

Sarayburnun da gözlerim daldı denize.
Boğaziçi Köprüsü karşımda güzelliğiyle.
Denizde ki dalgalar, içim gibi coşkulu,
Seni hayal ettim gemi de gidiyorsun yine.

Hertaraf yemyeşil bahar gösterdi kendini.

Kalacağın yer, herzaman rüyalarım,
Tükenmeyecek sevgin, yüreğimde sevdiğim,
Biter mi sanıyorsun bu aşk, yanıldın bebeğim,
Özlemler sarsada bedenimi, hep seni seveceğim.
Hasret yaksa da duygularımı, ölmeyecek sevgim,
Ben ölümüne sevdim ben seninle öldüm biriciğim.