Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Sevgine susamış gibi, içtim suyu bu gece,
Düşüncelerimdeydin aklım yine sen de,
Bir kırmızı gül açtı gönül bahçemde,
İsmini sen koydum sevdiğimsin diye.
Ağladım sessizce çekildim bir köşeye,
Yangınlara dönen ruhum, hep yüreğinle.

Bir yürek yangınıydı yerleşmişti ciğerlerimize,
Dinmeyen gözyaşlarımız hep şehitlerimize,
Ağlarsa anam ağlar derler ya ağlıyoruz birlikte,
Gülmek yasak mı bizlere, yasak mı annelere,
Parçalandı yürekler, onca şehitlerimize,
Vatan sağolsun şehitlikse büyük mertebe.

Sen den ayrılmak bir ölüm sanki,
Ayaklarım git diyor yüreğimse kal,
Sensizlik kolay mı sevdiğim,
Bu çiçek büyür mü yangınlarda,
Görmezse seni, yeşerir mi renk renk,
Ayrılırken yaşlar gözlerimde,

Yüce mevlam bizlere annelik vasfını verdi. Evlatlarımızı gece gündüz koruyarak büyüttük. Yeri geldi onlar için uykusuz kaldık. Belki de gözyaşlarımız hiç dinmedi. Yoktan var ettik. Çalıştık çabaladık. İyi giyinsinler iyi okusunlar diye. Canımız fedaydı çocuklarımıza. Onları Rabbime yakın sevgiyle sevdik. Kimi zaman ufacık bir sevgiyi göremedik. Kimi zaman da isyanları oynadılar. Bizleri doğduğumuza pişman ettiler.
Sizlere bir annenin bitmeyen gözyaşlarından bahsedeceğim. Belki de anne olduğuna bin kere pişman olan bir kadının.
Fatma evliliğinin ilk yıllarında mutluydu. Eşini çok seviyordu. İki kızı vardı. Dördüncü seneden sonra eşi değişmişti. Vuruyor kırıyor Fatma yı çok üzüyordu.Bir de o yetmemiş gibi başkasıyla evleneceğini söylüyordu. Artık
sabrı kalmamıştı Fatma nın. Eşinden ayrılmaya karar verdi. Annesinin iki göz odalı evine iki kızını da aldığı gibi evini terketti. Anne, babasına düşkündü ama yuvası yıkılmıştı. Çocuklarına babasının yokluğunu aratmadı. Çalıştı onları hiçbirşeyden mahrum bırakmamak için uğraştı. Güzel okullar da okumaları için elinden geldiğince herşeyi yaptı. Kendisini bir anne olarak evlatlarına adadı. Ama çocuklar büyüdükçe annelerine isyankar olmaya başladılar. Kadın birtürlü başedemiyordu çocuklarıyla. Birsürü saygısızlığa maruz kalıyordu. Büyük kızı Yurt dışında okumaya gitti. Bir rumla evlenmeye karar verdi. Anne iki gözü iki çeşme ağlıyordu.
-Kızım biz müslümanız bu nasıl olur. Bir de o yetmemiş gibi kilise de evleneceğini söylüyordu. Fatma artık üzüntüsünden yataklara düşmüştü. Hayatında hiçbir gün görmediği gibi, bir de evladının böyle bir kararı onu çok üzmüştü.
-Allahım neden ben anne oldum. Ben anne vasıflarına sahip değilim. Çocuklarımı iyi yetiştiremedim. Bir anneyi dinlemeyen bir evlat. Bu da benim suçum herhalde. Çocuklarıma gereken eğitimi veremedim. Ama çocuklarımı çok seviyorum.

bir dünya kurmuştum kalbim de.
sevgiye dayalı, aşkınla yanan.
alev gibi yayılıyordu bedenlerimize aşk.
deliye çeviriyordu bizi, belki de.
tarihle boy ölçüşecek gibiydi sevgimiz.
dün, bugün, yarınım hep senindi.

Bir tatlı seda kalmıştı giderken arkandan. Gözlerin bir hançer di sanki, öyle işliyordu ki ruhuma. Yeşillerin arasında görünen, masmavi denizdi. Sahil kalabalık, mevsimin sıcaklığını gösteriyordu yaz. Ama sen yanıyordun yanımda. Yüreğinde ki yangını görebiliyordum. Ben sevgiyle bakıyordum, sense aşıktın bana. Sonunda İstanbul'u yakacaksın sende ki bu aşkla.

Bir deniz aşığıydım ben. Derinliği ürkütse de, vazgeçemiyordum bu sevdadan. Karşımda masmavi duruyordu işte. Beyaz köpüklerse, alıp götürüyordu beni, kimbilir nerelere. Belki anıların arasında saklı kalmış günlere, Belki köze yüz tutmuş bir aşk hikayesine. Sen yanımdaydın gülen gözlerin benimle. Ama aklım bir başka yerde.

Bir kedi sesi, cıyak cıyak bağırıyor ağaçların arasında. Daldığım hayallerimden uzaklaşıyorum birden. Yanımda sen, sevgi dolu yüreğin..
Bakışların bir ok sanki, delip geçiyor yüreğimi. Binbir kurşun saplanıyor bedenime. Anlayamadığım duygulara esir mi olacağım yine.

mavinin gölgesine sığınan kalbin,
tekrar aşık etti beni kendine.
her gördüğümde yeni bir aşk yaşıyorum
seninle.
bitmiyor sana özlemim bitmiyor sana aşkım.
ah sevgilim nerdesin.

giderken bir gözlerini bıraktın
ben de.
bir de kalbini.
gel gitler arasında kalan
yaralı ruhum,
dayanmıyor artık sensizliğe.

Yemyeşil bir yılbaşı ağacıydı umutlarımı süsleyen,
Tek başına geçen, yalnızlığa meydan okurcasına,
Hangi yoldu devam edeceğim aşka susayan,
Yeşeren her çiçek solmuştu yenikti sevdaya,
Beklentiler boştu bu ölümcül aşka,
Sevmek güzeldi aşk iki kişilikti ama.

ne derlerse desinler gönlüm sen de.
vazgeçmeyen bir tutku, hep ben de.
akarken anadolu avrupaya,
boğazdan baktım semaya.
bulutlar kapkara,
güneşse saklanmış arkasına.