Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bu gecenin sabahı olur mu sensizlikte.
giderken hüzün de ben de kaldı
sevgin de.
benim yerime bulutlar ağlıyor artık,
kuruyan gözyaşlarım tutuklu ben de.
oysa beraberken mutluluk bizimle.

tarifi imkânsız bir aşk,
yağıyor üstüme üstüme.
bir tufan sanki,
coşuyor coşturuyor
yüreğimi de.
dudaklarıma kondurduğun,

baktığım heryerde bir güneşsin
tuttuğum heryerde ise ateş,
ruhuma ılık ılık esen nefesinle,
sen hep benimsin.
her hissettiğimde seni,
ağlamak geliyor içimden

beni kalbine hapsetmiştin
sende ki sevgiyle..
ama baharım,
sonbahar oldu şimdi.
şarkılarda ise, hüzün var.
incinen gururum,

Sevdim seni, bir çiçeğe dokunur gibi,
Gülü kokladım çektim içime tenindi sanki.
Yağmura inat, ağladım öyle özledim ki.
Sevgin yaktı aşkınsa öldürdü be gülüm.

Bir fırtınaydın öyle estin ki coşturdun beni.

Yüreğimi verdim gidiyorsun uzaklara,
Ellerinin sıcaklığı hâlâ avuçlarımda,
Kollarında ki bedenimse yangınlarda,
Dudaklarımda kalan busen yanarcasına.

şerefine aşkım, içiyorum bu gece.
kadehler sıralandı.
yalnızlık, arkadaşım yine..
her yudum da aşkın, sevgin,
benimle.
gözümün önünde hayalin,

hava nekadar karardı.
içimide zifiri renge
boyadı sanki..
ruhum zaten bunalımlarda.
bir de karanlık..
aşkla oyun da gibi,

Karanlık gecelerden aydınlığa çıkaran sesin,
Ümitsizliklerimi yok eden, mutlu gülüşün,
Hayatı toz pembe gösteren yosun gözlerin,
Yokluğunda üşütüyor beni artık sevdiğim.
Çaresizliğime yanıyorum an be an.
Tek umudum kavuşmaktı o da yok şu an.

hayatımda sevmedim
hiçkimseyi.
kıskanmadım böyle,
delicesine..
bir seni sevdim,
bir seni kıskandım