Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

son mektuptu sana ulaşamayan,
karaladığım aşkımı, sana anlatamayan,
gözyaşlarımla sulamıştım her satırını,
içimde ki özlemleri, sığdıramamıştım
kağıda.
oysa ne çok şey yazmak isterdim

sigaramın dumanında yandım
bu akşam.
kavruldum öldüm inan.
üzüntüleri yol yapan ben,
birgün unutacağım seni,
yeminler olsun sana,

Koca bir ömür bıraktım arkamda, acısıyla tatlısıyla,
Bazen saatlerce güldüm bazen de ağladım doyasıya,
Yeşerecek düşlerdi önümde sırayla giden,
Ama ulaşamadım bir türlü, beni en çok kahreden,
Aşk yine yanlış kapı çaldı sormadı bana,
Bekliyormuşum gibi daldırdı beni sevdaya.

sensiz yaşayabilir miyim sanıyorsun
buralarda.
aynı havayı teneffüs etmezsem,
neye yarar bu aşk.
ağlıyorum artık kaderime.
ne yapsam olmuyor.

düşünceler,
hep hayaller de kalıyor.
beklentiler, öyle farklı ki.
dertlerin arasında,
kaybolduğumuz dünya da,
kağıt parçası gibi, sürükleniyoruz

Seviyorum seni, bir dost, bir arkadaş, ismini koyamadığım bir sevgiyle.. Canımı iste ben den veririm bu nasıl sevgiyse. Bazen düşünüyorum harika bir yüreğe sahipsin. Bir o kadar da sevgi dolusun. Karşındakini kırmamak için, büyük çabalar sarfedersin.. Hassas ve kırılgansın ama, benim için özelsin. Belki de özel bir dost, özel bir arkadaş..

Bu ara vazgeçilmezim oldun. Her üzüntün içimi yakıyor. Senin için hep dua ediyorum. Çünki sen herşeyin en güzeline lâyıksın. Sanki benim ruh ikizimsin. Düşüncelerimiz aynı, sevgimiz de aynı. Bir ömür, böyle yüreğimizde ki sevgiyle yaşayalım. Hiç ayrılmayalım. hep sevelim, hep özleyelim ismini koyamadığımız bu sevgiyle.

En kötü huyum ne biliyormusun? Sevdiğim de arkadaşım, dostum, eşim olsun, tutkulu sevmem. Belki kimi dostlarım, yanlış anlıyor bu sevgimi. Ama ben buyum. Sevgi dolu yüreğim, bazen severken aşırıya kaçıyor. Engel olamıyorum elimde değil. Seni ne kadar çok seviyorum biliyormusun. Bazen akşama kadar birşey yemediğini söylüyorsun ya.. İnan ölüyorum karşında.
Sanki kabahatli benmişim gibi üzülüyorum. Yanıyor yüreğim o an, öyle yanıyor ki..

sisli bulutlar çöktü istanbul'a
senin yokluğun hep ruhumda.
nehirler gibi akıp giden günler,
aşkı da karıştırdı sulara.
tüm şehir küstü bana.
martılar sessiz bağırmıyor artık

Bir keskin bıcaktı dağladı yüreğimi.
İsmi aşktı iz bıraktı yaktı bedenimi.
Ruhuma işledi bazen aldı sevdiğimi.
Bu aşkta yanan yalnız ben miyim.

Özlemleri körükledi çılgına çevirdi.

dokunmak istiyorum artık ellerine,
değmeli tenim, tenine..
aşkı istiyorum sevgi istiyorum
ama nerdee.
yüreğimde ki sesi artık duymuyorsun.
ağlıyorum gözyaşlarımı silmiyorsun.

İstanbul bizimdi dün gece.
saatlerce dolaştık yüreğimizde ki sevgiyle.
ellerin ellerim de saadet ise bizimle.
bazen kayboldum
bana bakan aşk dolu gözlerinde.
bu gece bizim, bu gece aşkımızın bebeğim.