Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Yüreğim bir dönüm noktası,
Çırpınıyor sensizlikte,
Ağlıyor kanıyor yalvarıyor,
Anıları gömdüğün günlere,
Unut demek kolay unutmak isteyen kim,
Yaşamla ölüm arasına sığmak isteyen kim.

Bir sesti mektupla ulaşmıştı çok sevdiği anasına ve babasına..Ocak veya şubatta geleceğim babacığım. Gözümde tütüyorsunuz anamda sen de. Böyle diyordu Şehit Aydın Berber. Sizleri çok seviyorum hazırlık yap anam hazırlık yap. Yapmazmıyım oğul. Ah o gün bir gelse.. Gelecek anam gelecek. Ben çok iyiyim dağda, bayırda kovalamaca oynuyoruz anam. Dikkat et oğlum. Bana dua et anam dua et. Böyle diyordu mektubunda Şehit Aydın Berber.

Bir kahpe kurşundu ayırmıştı anasından, babasından. Tüm ailesini yasa boğduğu gibi Türk milletide ağlıyordu arkasından. Ben de ağlıyorum Şehidim, Bekirim. Göz yaşlarım yüreğimi acıtıyor artık. Bugüne kadar çok şehit verdik. Ahmet'ler, Mehmet'ler, Ali'ler.. Nezaman bitecek. Nezaman gözyaşları dinecek. Bitsin artık bitmeli bu terör.

Kırmızı al bayrağa sardılar seni. Tabutunun üzerinde karın, anan, baban.. Fedadır bu vatana oğlum. Vatan sağ olsun. Yüreği dağlandı arkandan herkesin şehidim. Şimdiden hasret büyüdü dağ oldu. Yaktı gönülleri, gözyaşlarına boğdu.

Sabreden gönül erer mi muradına,
Yanan yürek, kavuşur mu aşkına,
Lâvların içinde ki beden,
Ne zaman kül olacak sorarım sana,
Fırtınalar estirdin hayatımda,
Bir oyana bir bu yana savruldum

Gülerek gittin uğurlandın askere.
Bitecekti birgün alacaktın teskere.
Vatan borcu şerefti tüm askerlere.
Şehitler ölmez vatan bölünmez.

Arkanda kaldı gözüyaşlı sevenlerin.

Sonbahar artık kendini göstermeye başlamıştı. Altın sarısı yapraklar bir bir yerlere düşüyordu.
Güneş bulutların arkasında bir gizleniyor bir ortaya çıkıyordu. Ama yaz gibi ısıtamıyordu insanları. Akşam ezanı okunuyordu. Hava da soğumaya başlamıştı. Ezan sesini duyanlar bir bir camiye, namazlarını kılmak için gidiyorlardı. Namaz bittikten sonra yüzlerinde bir rahatlık huzurla camiden uzaklaşmaya başladılar.

Ahmet bey de camiden çıkmış evin yolunu tutmuştu. Hava soğuktu ama üşümüyordu. Parka uğrayıp bir sigara içip öyle eve gitmeyi düşündü. Parkın kapısından içeri girdi. Bir banka oturdu sigara pakedini çıkardı. O sırada kulağına bir ses geldi.
-Allah Allah kedi sesine benziyor nerden geliyor demesine kalmadan bir bebek ağlaması duydu. Sigara pakedini aceleyle cebine koydu. Sesin geldiği yere doğru gitti. Ses bir bankın üzerinde bulunan sepetten geliyordu.
-Hayret bu da ne böyle diyerek sepetin örtüsünü kaldırdı. Bir de ne görsün içinde yeni doğmuş bir bebek hiç durmadan ağlıyor.

Herşey vatan içindi. Can fedaydı vatana.. Kimi anasından ayrılmış, kimi eşini,
çocuklarını bırakmıştı arkada. Yüreğinde vatan sevgisi, yüreğinde bayrak sevgisiyle, geçmek istiyordu terörün önüne. Vatan hainlerini yaşatmak istemiyordu Türkiye'de.

Oysa kalbi delikti söylememişti kimseye. Asker olacaktı belki de şehit. Can fedaydı vatana can. Ve canı feda oldu Recep Çeviğin. Ne Ali'ler, ne Mehmetler şehit oldu. Sevgi dolu yürekleriyle koştular. Gözlerinde hiçbirşey yoktu. Tek düşünceleri ise vatandı.

Anne ağlıyordu yanıyordu yakınıyordu. Receb'in organları bağışlanmıştı dört kişiye. Oğlum şehit oldu ama, dört kişide hayat buldu diyordu anası.

Dört buçuk ay olmuştu askere gideli..Vatani görevini Şırnak'ta yapacaktı. Arkasında bırakmıştı hamile eşini, Seviyorlardı birbirlerini çılgınlar gibi.. Daha ne kadar olmuştu evleneli. Dönecekti bir gün sevgili eşine ve yeni doğmuş kızına kavuşacaktı. Hayalleriydi bunlar. Elbet bir gün gerçek olacaktı. Bilebilirmiydi şehit olacağını, bilebilirmiydi bir daha eşini, süt kokulu yavrusunu göğsüne bastıramayacağını. Bilemedi şehit Sedat Tanburucu. Hiç bilemedi. Yüreğinde Vatan sevgisi, ölmek ise onun için bir şerefti.

Lanet teröristlerin arasında Vatanı için mücadele veriyordu. Bir sürü Mehmetçik gibi, Vatanımıza ve Bayrağımıza sahip çıkıyordu. Helal seni doğuran anaya şehidim. Tüm şehitlerimi doğuran anaya helal olsun.
On bir teröristi öldürerek Türk kanının güçlülüğünü, Türk yenilmezliğini, Bayrağımız atında bütünlüğümüzü, tüm Mehmetçikler gibi göstermisti Şehit Sedat tanburucu Türk Milletine. Bizler evimizde rahat otururken, sizler mücadele veriyor hain, kahpe kurşunlara hedef oluyorsunuz. Bu vatan için feda, kanımız diyor şehitlik mertebesine hak kazanıyorsunuz. Şehitler ölmezdi hiçbirzaman. Bu mertebeyi, yürekten diliyordunuz.

Askere gitmeden önce kızın olacağını biliyordun. Kimbilir nasıl sevinçliydin.

Bir çift melek balığıydı akvaryumda,
Süzüle süzüle giden hayallerİ de götüren,
Daldırmıştı ölümsüz rüyalara,
Biri ben, biri de sendin belki de,
Sonu gelmeyen akşamlarda,
Olmayan sabahlarda.

Sevgin hep yüreğindeydi hissettirmedin bana,
Aşığım diyordun gezdin başka kollarda,
Yüzünde ki soğukluk hiç bitmedi.
Sürdü ömür boyunca,
Oysa hep sevdin beni, sözüm ona.

ruh gibi dolaşan bedenim,
hep seni aramakta..
resmini çizdiğim aşk, hep benimle olsa.
gözyaşlarıma aldırmam o zaman,
seni öylesine, dolu dolu severim ki.
ne varsa bitsin hiçbirşeyim kalmasın.