Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

sarhoş olana kadar içeceğim.
İçimdeki bu aşkı öldüreceğim.
kadehler sıralanacak belki,
olsun sıralansın.
içimdeki aşk, ölsün yeter ki.
bu aşk ölümü haketti.

Ömrüm senindi. Herşeye katlanmama tek sebep sendin. Hasretim, özlemim, yüreğimde yaşattığım tek aşktın. Gözyaşlarım bazen sel olur, bazen de kalbimi parçalara bölerdi. Bölünen her parça, tek tek aşkımı haykırırdı sonsuzluğa. Bir nefestin yüreğime dolan, güzel gözlerinle bana bakan. Ruhuma işleyen sesinle, hayatı doyasıya yaşatan tek aşkım, sevdiğim, biriciğim sendin sen.

Dışarda lâpa lâpa kar yağıyor. Hava ayaz mı ayaz. Senin sıcaklığın yetiyor bana. Gülümsemen ısıtıyor dünyamı. Şiirlerinle yakıyorsun lavlar gibi kalbimi.
Verdiğin aşk ise herşeye bedel sevdiğim. Yetiyor da artıyor bana.
Bazen düşünüyorum. Bu kadar büyük sevgiye ben layıkmıyım diye. Her günü doyasıya aşkla yaşamak, her yeni güne, yüreğimde coşan sevgiyle merhaba demek. Gözlerimi açtığımda gülen yüzünü, şarkı söyleyen sesini duymak.Öyle harika bir duygu ki.. Hangi erkek sabah uyanır uyanmaz şarkı söyler.Türk sanat müziği eşliğinde uyanmak, kaç kadına nasiptir. Çok şanslıyım ben, sen varsın çünkü bebeğim. Güneşsin hayatıma doğan, geceleri hayatımı aydınlatan ise varlığın.

Bambaşka halinle işledin yüreğime,
Öyle bir aşk verdin ki bedeldi ömrüme,
Sevdim seni, öyle sevdim ki delicesine,
Yalnızlığım doluverdi tatlı sesinle,
Yana yakıla senindim şiirlerinde.

bir beklentiydi seninle olmak belki,
bir ümitti kollarında sabahlamak sanki.
gerçek olmayan gecelerde uyanmak gibi,
hıçkırıklarla hayata, son aldanışım bugün.
yanmakla geçen sevdalara, merhaba.
ölümüne sevenler, selam olsun onlara.

Güneş kavurdu sense yaktın bugün beni,
Yağmur gibi ıslandı gözyaşlarımla yüreğim,
Oturdum deniz kenarında,
Sonbaharın hüznü çökmüştü limana,
Ağlıyordum umurumda değildi dünya,
Keskin bir bıçak gibiydi hayat sanki,

Bir duyabilsen yüreğimde ki sesi,
Bir görebilsen içimde ki seni,
Anlayabilsen ne kadar sevdiğimi,
Geceye esir gönlümün,
Gözümden akan yaşların,
Hesabını bana bir verebilsen.

Tren yolları götürdü yine, seni çok uzaklara,
Gözyaşlarım bitmiyor geride kalanlar aklımda,
Bıraktığın mutluluk, hasrete karıştı geldi yanına,
Ben de kalan sevgin, aşkın, özlemin yalnızca.

oysa hiç ayrılmayacaktık seninle,
söylesene yeminlerimiz, antlarımız,
nerede..
nerede kaldı yüreğimizden taşan sevgi,
nerede kaldı pınarları coşturan aşk.
bir bulut kümesiydi belki,... gitti.

Şiirlerimde yaşadığım aşkı, sende buldum.
O güzel yüreğine kapıldım sarhoş oldum.
Bitmedi özlemim, hasretim tek sevdiğim.
Sende ki aşka da sevdaya da hapsoldum.

Bir başkasın benim için.
Yüreğimde ateş,
İçimde bir nefes,
İçtiğim her sigarada,
dayanılmaz özlemimsin.
Öyle bir aşk var ki içimde.