Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

mavinin gölgesine sığınan kalbin,
tekrar aşık etti beni kendine.
her gördüğümde yeni bir aşk yaşıyorum
seninle.
bitmiyor sana özlemim bitmiyor sana aşkım.
ah sevgilim nerdesin.

giderken bir gözlerini bıraktın
ben de.
bir de kalbini.
gel gitler arasında kalan
yaralı ruhum,
dayanmıyor artık sensizliğe.

Yemyeşil bir yılbaşı ağacıydı umutlarımı süsleyen,
Tek başına geçen, yalnızlığa meydan okurcasına,
Hangi yoldu devam edeceğim aşka susayan,
Yeşeren her çiçek solmuştu yenikti sevdaya,
Beklentiler boştu bu ölümcül aşka,
Sevmek güzeldi aşk iki kişilikti ama.

ne derlerse desinler gönlüm sen de.
vazgeçmeyen bir tutku, hep ben de.
akarken anadolu avrupaya,
boğazdan baktım semaya.
bulutlar kapkara,
güneşse saklanmış arkasına.

Işıklar sönmüştü birden, hertaraf karanlık,
Korku dolmuştu yüreğime, yoktun sen de,
Birden tek tek yandı lambalar,
Aydınlandı odam, karşımda sen,
Atıldım kollarına, sıkı sıkı sarıldım sana,
Bırakma beni birtanem, ömrümüz oldukça.

Yanan bir alevdin bir zamanlar. Öyle yakıyordun ki, ateş bile senin kadar yakmazdı beni. İçin için köz olana kadar yaktın. Sevmeyi unutmuşken karşıma çıktın. Aşkı unutmuşken sevdayı hatırlattın. Ben seni sevdim. Ben senin için öldüm. Ama sen değiştin.

Oysa hayatta, tanıştırıldığım ilk aşktın. Yüreğimin dengesi bozuldu bir den. Gözlerim hayallere daldı. Rüyaları unuttum. Gözü açık gördüğüm tek rüya sen din. Aşk buydu demek ki... Sevgili olmadan bile, onunla yaşamak. Aldığın her nefeste, onu içine çekmek. Yanmak, yanmak... Yüreğinde aşkın alevini hissetmek. Acaba sen de benim kadar beni sevdin mi? .

Şu an içimde, ağzından köpükler çıkan azgın bir boğa var. Sakın yaklaşma yanıma. O kadar kırıldım ki sana. Aşkla dolu yüreğim, şu an darma duman.
Seni tanıdığım güne, aşkla sevdiğim anlara, lânetler okuyorum. Bin kere affettim değişen bir şey yok. Hep aynısın. Belli ki değişmeyeceksin. Çıkma artık karşıma. Anlıyorum ki, sen benim sevdiğim kadar, beni sevmedin.

sönmeyen közü, soluyan rüzgar gibi,
içime çekiyorum her an seni.
içiyorum yudum yudum,
bende ki aşkın ve sevgini.
bir nihavent şarkısın dilimde,
dizelerimi süsleyen kelimelerle.

karanlıklar hayatımda,
sense bahardın yaşamımda.
yürümek zirveye tırmanmak,
geçmişi özlemeden yol almak..
sensizlik, içilir mi arkadaş.
içiyorum işte,

Dizlerim titrer seni gördüğümde,
Gözlerim öyle dalar ki güzelliğine,
Bir nehir olur yüreğim akar bedenine,
Sevgin kıvılcımlar yayar küçük dünyama,
Dertleri unutturur daldırır sevdaya,
Tövbeler tövbesi sevmeyeceğim bir daha.

senin o güzel yüreğini sevdim.
senin martıları defalarca besleyişini seyrettim.
bazen dalardım gözlerine,
öyle güzel gülerdin ki yanında aşk dolu sözlerinle.
seviyorum dediğinde bir başkaydı o iki kelime
ruhuma işlerdi götürürdü beni hayallere.