Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bugün seninleydim yine,
birlikte dolaştığımız yerler,
boğazın coşkun suları ve martılar,
gözyaşlarımın arasında bir bir kayboldular.
elimde simit, ben besliyorum onları şimdi.
seni sordum onlara, anlattılar bana.

bir tatile gitsek seninle.
uçsuz bucaksız sahil önümüzde.
dalsak soğuk sulara birlikte,
heyacanı yaşasak bu aşkla
denizde.
martılar şahit olsa bu sevdaya,

Ah hüzün yine mi döndün geldin bana,
Bütün kapılar kapalıydı oysa,
Yüreğimden çıkarmıştım seni,
Bula bula beni mi buldun sonunda.
Yapraklar daha dallarında
Düşmediler yere,

Öyle bir baktın ki doğdun gönlüme,
Ateşleri bıraktın yaralı yüreğime,
Hayat acımasız bir de sen ne diye,
Çıktın karşıma kaçamadım bile bile.

Yaprak oldu yüreğim sen ise rüzgarım,

teselliye muhtaç gönlüm seni aramakta.
bu yalnızlık yetmedi mi artık canına.
hep ahlarla mı geçmeli bu hayat.
söylesene sevdiğim,
yalnızlığı ben mi seçtim.
her akşam ister bu gönül seni.

Yalnız sen ol hayatımda.
Yalnız seni seveyim yaşantımda.
Sevgin, okadar büyük ki kalbimde.
Seninle bir bütünüm sanki.
Seni seviyorum birtanem.
Kalbimi verdim birkere.

karanlık bir gece de bakıyorum gökyüzüne,
ay çıkmadı yine.
siyaha esir gönlüm, neden hep beyazın peşinde.
bir elimde resmin, gözümün önünde hayalin.
bitmeyen güzelliğinle benimlesin işte.
oysa çocuklar gibiydik ikimizde..

Peynirli börek attım fırına.
Hadi gelsene artık yanıma.
Ne güzel gider çayda yanında.
İçelim aşkı, hep fincanlarla.

Uyuma canım fırında taze.

yalnızlığı seviyorum galiba.
seni düşünmemi sağlıyor hayatta.
gözlerin, ellerin, sarılışın hep aklımda.
bitmeyen bir fırtına gibi,
dinmeyen bir yağmur sanki..
hiç durmadan yağan kar,

bir bakış bir gülüş,
seni hatırlatır bana.
ayrılığın acısı hep içimde,
bitmek bilmeyen kış ayında.
hertaraf bembeyaz,
lapa lapa kar yağıyor.