Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

acı çeker miydim
bukadar sevmeseydim seni.
özler miydim delicesine,
çılgın akan çağlayanlar gibi.
gözümde ki yaşlar akar mıydı
çoşkun akan seller gibi.

hasretin bir hançer gibi,
kalbim de.
yokluğunsa bir yangın
içimde.
kalbimse paramparça
seni bekliyor.

ömrümce tanımadım senin gibi birini.
yüzüne vurmuştu sanki, kalbinin güzelliği.
hayatın acımasızlığını biranda hissettim.
yine de gülümsüyordu
herşeye meydan okuyan gözlerin.
sevgi doluydun kırılmıştın yıllara..

ben yanındayım
farketmiyorsun beni.
sen ise uzaklarda arıyorsun
sevgiyi.
gözlerim, gözlerin de
görmüyorsun beni.

kendine hapsettin
dönülmez uzaklarda.
giden dönmüyor zaten,
kalıyor oralarda.
çilem dolmuyor
sen de yoksan yanımda.

Mevsim sonbahar, papatya fallarını açarken,
Eskimeyen aşklar gibi, sen de bütün akşamlar.
Nice sevdalara, tanıklık edercesine,
Ellerin de menekşeler saçarsın hep gönlüme.

Şimdi sevdiğim, şimdi zamanıdır aşkın.

en büyük aşkımızı yaşadık o ağacın altında.
herşeyimizi paylaşmıştık aylarca, yıllarca.
simgemiz di bizim artık orası,
buluşma yerimizdi.
mutluluğumuzu, umudumuzu yaşadığımız
o yer bizimdi.

Ellerin ellerimde,
Gözlerin, gözlerimde olsa.
Mutluluk çemberi bizi içine alsa.
Ruhlarımız bir bütün,
Kalplerimiz, sevgi dolsa.
Ayrılık bize, kapıdan uğramasa.

beni ve seni içine alan, bir sevda masalıydı bu.
ömür boyu sürecek, kalplerde kalacak
ölümüne sevda.
nerden çıktın karşıma, suçum neydi
girdin kalbime.
bir ceza mıydı bana,

o güzel dudağını,
öpmek gelir içimden.
ilk onu görürüm sana baktığımda.
sanki bana şöyle der öp beni..
dünyanın en güzel şeyi,
görünür gözüme.