Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Gülmek nedir ki gülmeyi bilmezsen eğer.
İçinden ağlamak gelirse nasıl gülesin.
Ömrün üzüntüyle geçtiyse, gülebilir misin.
Gülmek dost derler insana, tabii gülebilene.
Hayat insana acımasız davrandıysa,
İçinde ki kin, nefret ağır bastıysa,

sevginden kendime, dört duvar ördüm.
aşkımı bu duvarların arasına gömdüm.
odanın ortasına kalpten bir havuz yaptım.
gözyaşlarımla bu havuzu doldurdum.
ikimizin hayaliyle süsledim odayı.
aşkım, gül bahçesi yaptı her yeri.

gökyüzünde yıldızım olsaydın
sana baktığımda.
sen uzanamadığım tutamadığımsın
karşımda.
ulaşamadığım oldun her zaman hayatımda.
hep mesafeler büyüdü seni andığımda.

aşk, sevgi ve dostluk olsun
gurubumuz.
içelim kana kana, aşk olsun
şurubumuz.
hadi arkadaşlar gelin birlikte içelim.
hep birlikte, düşüncelerimizi birleştirelim.

bir aşk masalıydı hayatımız.
acısıyla, tatlısıyla çabuk biten.
içinde acısı kalan bir masal.
bir varmış, bir yokmuş gibi,
başlamasıyla biten bir masal.
hayatın anlamı ne ki

bahar geldi hertaraf yemyeşil.
doğa sanki bir çiçek bahçesi.
insanın içi kıpır, kıpır bu mevsimde.
kanı kaynıyor aşıkların el, ele.
bir bahar günüydü seni tanıdığımda.
el, ele diz, dize oturmuştuk sahilde.

çok sıcak bir yaz gününde,
gözlerim seni arıyor sahilde.
sevgimizi yaşadığımız bu yerde.
seni birlikte yaşıyorum
hayallerimle.
kumlar sıcak, yakıyor ayaklarımı.

Avşa akşamlarında
Bir başkaydı gülüşün
Günbatımına eşdeğerdi sevişin
Hayat buydu işte aşk bendeydi
Yakomoz gözlerinde
Çılgınca sevişmelerimizde.

Şarkılar, hep seni anlatıyor bana.
Aşk, hasret, özlem girdi yine sıraya.
Ah.. bir de sen olsan yanımda.
Değme gönüller mutlu olur aşkımızla.

Silme gözyaşlarımı, bırak aksınlar.

ne güzel, aşk yaşıyordu kalbimizde.
hani şimdi yok söylesene nerede.
kaybettiğimiz aşk, yaşar mı bizimle.
oysa çok seviyordum seni, ölesiye.
ama aşk bitti sen de gittin
nereye.