Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

hayatıma tek sen girdin tek sen kalacaksın.
gönül sayfam seninle dolu, hep öyle olacak.
şiirlerim seninle güzel,
mısralarım seninle hayat bulacak.
seni yaşamak ve yaşatmak,
ne güzel benliğimde..

Sen gittiğinden beri güneş girmedi penceremden. Her gece baktım gökyüzüne, yıldızlar bile parlamıyor artık. Bir bir söndüğünü gördüm. Kayboldular gözlerimin önünden. Nerdesin sevgili... Yüreğim sensizliğin ızdırabında. Bir acı var sol yanımda, geçmek bilmiyor. Her an gözlerim yolunda seni beklemekte.

Bir gelsen affet beni desem affeder misin? Sana bıraktığım hüzün beni de yakıyor artık. Dilimden düşmeyen ismin, geceyle birlikte sabahlıyor. Her saatin tik tak sesin de kaybediyorum kendimi. Zaman geçmek bilmiyor. Yüreğime yerleşen özleminle yanıyorum.

Bir hayaldi belki de. Belki de rüyadan uyanıp seni bulamamıştım. Gözyaşım yüreğime damla damla yağıyor şimdi. Göremediğim yüzün, sevmeyi bıraktığım kalbin benimle. Her yerde seni arıyorum. Sokaklar bomboş geliyor. Adresten silinmiş ismin. Mühür vurdun kapına, yüreğine almıyorsun artık beni. Haklısın tabii...Çık git yüreğimden demiştim sana. Ama sen gittikten sonra bomboş oldu dünyam. Pişmanlık sardı dört bir yanımı. Hasretin sardı. Özlemin sardı bedenimi bitanem. Oysa canım kelimesini bile çok görmüştüm sana. Aşktan kaçmaya çalıştım. Ama olmadı kaçamadım sevgili. Esir kalmış yüreğim sen de. Hayalinse yorgan oldu üstüme.

yine hergeceyi takip eden
bir gece de,
seni düşünüyorum bak
herzaman ki gibi,özlemimle.
tutkularım daha da çoğaldı
bu geceler de.

Pencereyi açtım hava da senin kokun. Koltuğa oturdum odam sen kokuyor. Heryer de, her yüz de seni aradım günlerce. Hiçbiryer de yoksun. Yalnız yüreğimde kaldın gizlice. Bu aşkı sen verdin sen yaşattın bana. Meğerse dopdoluymuşsun ben de. Ne kadar çok sevmişim seni. Ne kadar çok yanmışım bu aşk için. Kanayan bir yürek geride kalan. Özlemin, hasretin bitti mi sanıyorsun? Daha çok yakıyor şimdi. Üstelik daha da çok seviyorum seni.

Silmişsin yüreğinden beni. Kara defdere sığdırmışsın ismimi. Herşeyi silebilirsin ama, bir gün anılar çıkar karşına. Elbet senin yüreğinde yanar benim ki gibi. Senin de iki damla yaş gözlerinden dökülür. Unutacağını sanıyorsan unutamazsın beni sevgili.

Film şeridi gibi anılar geçiyor gözlerimin önünden. Herşeye gülerdik seninle. Meğerse sonunda hüzünleri sığdıracakmışsın gönlüme. Sonbaharı yaşatacak mışın bedenime. Dışar da yağmur, yüreğimde sensizliğin çaresizliği. Dudaklarımda karanlığa sığınmış bir gülümseme. Ve ismini sayıklıyorum her gece.

Bir uçurum kenarındayım sanki,
Bakıyorum uçsuz bucaksız derinlik,
Oysa heryer ağaçlık ve güzel,
Kalbim gibi yamyeşil, cennet.

Ama uçurum kenarındayım işte,

sevgi yoksunu bir kadınım ben.
ömrümce ne sevildim ne sevdim.
sevgiyi hep çiçeklerde,
kuşlarda aradım.
hiçkimsenin sevgisine,
inanmadım.

bana veda ederken gözlerin yaşlı,
sesin ağlamaklıydı.
benimle dolmuştu benimle
son bulacaktı yüreğin.
hayat o gün,
okadar kısa gelmişti ki bana.

Bindim bir minübüse, gidiyorum alabildiğine.
Yollar bitmiyor birtürlü yanlış mı bindim ne.
Geri dönmekte zor atladım yine bir otobüse.
Sonun da ulaştım sevdğimin bulunduğu yere.

Heryer kalabalık sana sarılmak istiyorum ya.

kollarında mutlu olmalıyım
artık.
kimse mâni olamayacak
çünki biz bittik.
özlemleri yaşamaktan
artık tükendik.

sevmiyorum artık seni,
sevmeye mecbur muyum.
kalbimi veremem tekrar sana,
anlamıyor musun.
hayatta en büyük acıyı,
sen verdin bana bilmiyor musun.