Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bitmeyen bu geceler, bana aşkı anımsatır.
hep aşklarımı, gecelerde yaşarım
hayallerimde.
içimde ki aşk, gecelere sığmaz
dolup taşar yüreğimde.
sen den çok etkilendim

Alabildiğince büyük, uçsuz bir.sonsuzluk
Hertaraf masmavi, içinde kayboluyor insan.
Sevgi denizi içine almış beni, evim çünki orası.
Mutluluk mavilerle yarışta, özlem ise okyonus.

Seni arıyorum derinliklerde, ah bir bulabilsem..

--Çocukluğumdan beri Avşa Adasına giden biriyim. Oranın doğası, denizi ve kumu...Aşık olduğum üç şeyi. O ortamda kendimi, huzurlu ve bütün kötü düşüncelerden arınmış hissederdim.
--Bazen adanın ıssız bir köşesine gidip saatlerce ağlarım. Bazende diskosonda saatlerce dans ederim. Astrolojiye aşırı ilgi duyan biriyim. Bir yaz günüydü. Yine adadaydım.Gece olduğunda kardeşimle, gece yarılarına kadar balkonda oturur, yıldızları seyrederdik. Üç gündür değişik bir fırtına çıkmıştı. Ağaçlar sanki toprağı öpüyordu. Bir anlam verememiştik. Yine bir gece yıldızları seyrederken, değişik üç şeyin hareket ettiğini farkettik. Muzip yanım çoktur. Beni tanıyanlar iyi bilir.Kardeşime ufolarla iletişim kuracağımı söyledim. Ve düşüncelerimle onları çağırdım. O an balkonda çay içiyorduk. Çay bardaklarımız, biryerden biryere hareket etti. Şaşırmıştık. Bir anlam verememiştik. Geç vakit olmuştu yattık. Birtürlü uyku tutmuyordu beni. Sağa sola dönüp duruyordum. Yattığım yerden salon görünüyordu. Birden bir karaltı gördüm. Gözlerimi karaltıdan ayıramıyordum. Aynı çizimlerdeki gibi..
Karşımda bir uzaylı duruyordu. Çok korktum. Kardeşimi uyandırmayı düşündüm. Ama bizlere kötülük yapmasından korktum. Arkamı dönüp yattım.Sabah olmuştu. Gece yaşadığım olayı, kardeşime anlattım. Neden onu uyandırmadığımı sordu. Ben de kaçırılmaktan korktuğumu söyledim.
Uzaylıları anlatan yazılarda, insanları kaçırdıklarını okumuştum.
--O gün gazetelerde uzaylıların Bandırma'da görüldüğünü okudum. Acaba gördüklerim doğrumuydu.

Sen konuşuyordun sözcükler yüreğime akıyordu.
Sen susuyordun yüreğimse bir başka coşuyordu.
Aşk göz kırpıyordu bir sana bir bana,
Bir dönme dolapta buluyordum kendimi,
Dönüyordu başım, dönüyordu tüm kâinat,
Ve seni buluyordum kendimde, canım gibi.

sabah oldu gözümüzü bile kırpmadık
bu gece.
bir kor alevdik sanki,
yandık tutuştuk birbirimizle.
seninle olmak seni yaşamak ne güzel sevgimizle.
hayatı zehir etmiştin bana, günlerce özleminle.

çaresiz çırpınışlarım,
rahatsız etmeye başladı gönlümü.
hıçkırıklar boğazımda,
dinmek bitmeyen gözyaşlarımla.
bahçemde ki akasyalar,
saf ve temiz bir aşkı anlatır gibi.

Hani hatırlıyormusun bir at nalı vermiştin bana.
As bunu odana, uğur getirsin demiştin ısrarınla.
Gerçekten uğur getirdi sen benim oldun sonunda.
Seninle olmak, seni yaşamak ne güzel bu dünyada.
Kalbime hapsettim seni, bırakmam bir daha.
Anahtarı ise, ruhumun içinde alamazsın ömrüm oldukça.

hep kalbimde ki acıyla yaşadım
ömrümce.
mutlu olduğumda bile, gitmedi kaldı
içimde.
yüzüm gülüyordu ama, içim ağlıyordu
sessizce.

aşk içimde, örümcek ağı gibi sarmış
bedenimi.
seni düşündüğümde yaşıyorum
her gecemde şimdi.
mutluluk yalnızca senin kapında
açsana gireyim içeri.

aşksız da yaşanılmıyor ki
bu dünya da.
sevgisiz yeşermiyor çiçekler,
hayatın tek anlamı olan aşk..
mutlu ediyor insanı, yaşadığın sürece.
bilinmiyen bir yola giriyorsun sanki,