Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Menekşe Gülay

bir orkide gibi, kibar ve narinsin
karşımda.
sevgi dolu yüreğin,
hep çiçekleri hatırlatıyor bana.
çiçekleri sevdiğini biliyorum
her gün yolluyorum sana.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

hayallerim nerede, sen nerede.
ben ise, yalnız...ıssız bir çölde.
kurumuş, çatlamış dudaklarımla.
öp beni, susuzluğum gitsin diye.
vazgeçtim herşeyden ömrümce.
bir canım var al,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Elinde ki bakır kapla, sık ağaçların arasında yürüdükçe yürüyordu Hasan. Bir yandan da dağ çileği buldukça topluyordu. Çünkü üvey annesi bakır kap dolmadan gelme demişti. Hasan küçükken annesini kaybetmişti. Düşündüğünde hayallerinin arasına gizlenmiş bir anne görüyordu. Tek aklında kalansa, annesinin hastanede ona son kez sarılışıydı. Bir sürü dağ çileğ toplamıştı ama elinde ki kap bir türlü dolmak bilmiyordu. Belli ki üvey annesi büyük bir kap vermişti. Hasan çok yaramaz bir çocuktu. Devamlı komşulardan gelen şikayetlerden bıkmıştı üvey annesi. Misafirlerinin geleceğini öğrenince Hasan'ı ormana çilek toplamaya yollamıştı. Daha sekiz yaşındaydı ama hareketlerine bakan onun yaşını daha büyük olarak düşünürdü.

Çilek toplaya toplaya o kadar açılmıştı ki farkında değil di Hasan. Elinde ki bakır kaba baktığında, çileklerle dopdolu olduğunu gördü. Birden ayaklarında ki yorgunluğu hissetti. Aslında bütün gün sokaklarda koşturur yorulduğunu anlamazdı.
Önünde ki ağacın yanına çöküverdi. Sırtını ağaca yasladı. Anlamadan uyuyuvermişti.

Hasan upuzun bir yolda yürüyordu. Yolun kenarları hep camdı ve dışarısı görünmüyordu. Canı sıkılmıştı. Yürüdükçe yürüyordu. Eve gitmesi gerektiğini biliyordu. Annesini herzaman yaramazlıklarıyla çok üzmüştü. Aslında üvey annesiydi ama herzaman öz oğlu gibi davranmıştı kendisine. Oysa annesini ne kadar üzdüğünün yeni farkına varıyordu. Gözlerinden sicim gibi yaşlar geliyordu. Aneciğim nerdesin diye bağırıyordu. Üzmeyeceğim anneciğim seni, bir daha hiç üzmeyeceğim.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

gözlerimi bir kapasam, kendimi
dağlarda bulsam.
yalnız olsam tek başına, sevginle ve kalbinle.
avazım çıktığı kadar bağırsam,
seni seviyorum diye.
haykırsam, bağırsam, duyursam sesimi

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Elin elimde, bir gemi güvertesinde.
Ne yaralar açtın biliyor musun kalbimde.
Seni hissetmek, ne güzel benliğimde.
Kokunu özledim, her geçen günde.


Devamını Oku
Menekşe Gülay

Bir tren istasyonunda beraber, bir bankta.
Sarmaş dolaş, herşeyden uzakta sevdamızla.
Dünya umurumuzda değil, sevgimiz başka.
Seviyoruz işte, herşey çok güzel aşkımızda.

En sonunda bulduk mutluluğu, bizi üzdü ama.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Türkiyem'de yaşıyoruz,
herşeyi kardeşçe paylaşıyoruz.
güzel yaşamak varken,
neden çatışıyoruz.
hepimiz aynı bayrak altında
mücadele veriyoruz.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

dertler bir değil ki bin..
işin içinden nasıl çıkacaksın
göreyim.
kaçtıkça üzerime geliyor.
dertleri zevk mi edineyim.
dertler azalsın derken, çoğalıyor.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

uzaklarda bir kadın, seni beklemekte,
sessiz ve durgun bir şekilde.
gözlerinin yaşı kurumadan,
diğer yaşlar süzülüyor gözlerinden.
hayata isyankar bir şekilde,
bakar oldu artık.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Uçurdum bugün kızımı Fransa'ya.
Ana yüreği dayanmıyor ki, buna.
O çok sevinçliydi belki, ama.
İçim kan ağlıyordu evladıma.
Evlat sevgisi, bir başka.
Sevgi dolu yüreğimiz onlara.

Devamını Oku