Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

beni ve seni içine alan, bir sevda masalıydı bu.
ömür boyu sürecek, kalplerde kalacak
ölümüne sevda.
nerden çıktın karşıma, suçum neydi
girdin kalbime.
bir ceza mıydı bana,

o güzel dudağını,
öpmek gelir içimden.
ilk onu görürüm sana baktığımda.
sanki bana şöyle der öp beni..
dünyanın en güzel şeyi,
görünür gözüme.

ömrümce tanımadım senin gibi birini.
yüzüne vurmuştu sanki, kalbinin güzelliği.
hayatın acımasızlığını biranda hissettim.
yine de gülümsüyordu
herşeye meydan okuyan gözlerin.
sevgi doluydun kırılmıştın yıllara..

Menekşe tarlasında bir mor menekşe.
Koparıp götürsene beni, o güzel evine.
Bak, canım sıkılıyor bu menekşelerin içinde.
Bir kuş olsan, gelsen yanıma konsan.
Konuşsak, dertleşsek aşkıma yansan.
Sevgimizi paylaşsak, beraber olsak.

içim bir hoş, yine bu günlerde.
bahardan mı neden
bilmiyorum işte.
duygu yoğunluğu yaşıyorum yine.
bitmiyor içimde ki coşku,
bilinmeyenlerle.

bir akarsuydu aşkın,
durmadan akıyordu yüreğime..
öyle güzel dansediyorduk ki
rüya gibi..
bir prenses ve prens edasıyla,
kollarında..

mutluluğu, herzaman
başka yerlerde ararız.
aslında mutluluk,
bizim yanımızda yakalayamayız.
ya da mutluluk bize,
okadar yakınken göremeyiz.

mutluluktan sarhoş olur mu insan demeyin.
ben mutlu olmaktan sarhoşum sevinin.
mutlu olan insan, herşeyi unutur bir an.
ben de unuttum herşeyi, mutluyum şu an.
aşk mutlu ediyor insanı, unutturuyor kederi.
aşksız da mutlu olmuyor insan,

ben yanındayım
farketmiyorsun beni.
sen ise uzaklarda arıyorsun
sevgiyi.
gözlerim, gözlerin de
görmüyorsun beni.

kendine hapsettin
dönülmez uzaklarda.
giden dönmüyor zaten,
kalıyor oralarda.
çilem dolmuyor
sen de yoksan yanımda.