Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

sahilde bir kayanın üzerinde oturuyorum.
dalgalar hafif, hafif kayaya çarpıyor.
etraf sessiz, dalgaların sesi ise,
beni hayallere götürüyor.
kulağımda martıların sesi,
bir de senin son sözün aklımda.

Bir hâzan rüzgarına boyun eğdi gönül
Bir oh diyemeden geçti koca bir ömür
sararan yapraklar üstümde şimdi
Bedenimse toprakta yaprak misali.

bu gece, seninle beraberim
bak işte.
sen yoksun ama,
ruhun benimle birlikte.
gözyaşlarım akıyor
benden habersizce.

sabahlar olmasın hiç,
aşkımız gecelerde kalsın.
yaşayalım güzellikleri, muhteşem gecelerimizde.
hayat zaten güzel seninle, geceler hep bizimle.
aramıza kimse girmesin mutlu olalım birlikte.
yalancı aşklar gibi değil aşkımız,

Gökyüzüne daldı gözlerim,
Bir tek yıldız yok üstelik çok soğuk..
Kar yağıyor lapâ lapâ, ne işim var benim burda,
Saçlarım bembeyaz, üstüm bembeyaz,
Kardan adam olacağım biraz daha kalırsam.
Hava ayaz titreme geldi üstüme,

bir zindandayım
karanlıkta kaybolmuşum sanki,
uzakta bir ışık görüyorum
seviniyorum.
yanına gidiyorum
ışık sönüyor.

artık gücüm kalmadı
seni beklemeye.
aşkını kalbime gömdüm
gelmeyesin diye.
seni, sensiz yaşamaktan bıktım
ölesiye.

artık kadınlarımız, ağlamasın
istemiyorum.
hakketmiyorlar onlar hiçbir zaman ağlamayı
kadın dediğimiz mukaddes varlık,
eli öpülesi, bizleri dünyaya getiren annelerimiz.
neden şiddete maruz kalıyor üzülüyorlar.

Kalbimi ikiye bölsem
Seni, içine koysam.
Hep benimle olsan.
Senden hiç ayrılmasam.
Her anım, seninle olsa.
Sevgin hep içim de kalsa.

sevmek bu kadar basit mi.
neden alaya alıyorsun beni.
ne oldu bize, yazık değil mi.
benim de yüzümde güller açsın
isterim.
ömrümce seninle, mutlu olabilirim.