Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bir üzüm bağında dolaşıyordum.
sanki cennetten bir parçaydı burası.
salkım salkım üzümler ne güzellerdi.
karşıdan geldiğini gördüm o an.
ne yapacağımı şaşırdım
sanki bir suçlu gibi..

bir ateş çemberindeyim sanki,
dört bir yanım, ateşle kaplı.
çıkmak istiyorum çıkamıyorum.
gittikçe daralıyor çember,
alevler vücudumu yakıyor.
yanıyorum.

Bir akşam üstü, çıkıp gelsene bana.
Kapıda bekleyeceğim seni, tüm aşkımla.
Gecikme sakın gözlerim kalmasın yolunda.
Bekletme canım, ölürüm bu sabırsızlıkla.

Masayı donattım kırmızı güller ise, vazoda.

Gözlerim büyüleniyor sana her baktığımda.
Dokunduğumda içim titriyor baştan aşağa.
Elektrik çarpsa iyi, olamaz bu daha kötü ya.
Ben çarpıldım sana, ah bu büyük aşka.

Denizde kulaç atıyorum sana ulaşmak için.

Aşk ne güzel, sevildiğinde..
Mutlu oluyor insan, her gününde.
Ben de mutluyum, sevdiğimle.
Seni seviyorum, tüm içtenliğimle.
Sabahlara kadar benimsin, özlediğimde.
Sen ve ben, bir can olduk şimdi.

yanımda olmasan da,
seni ruhumda hissetmek güzel.
sen yokken sevgini yaşamak,
benim için çok özel.
dünyayı verseler istemem
yanımda ol yeter.

gökyüzünde ay, ne güzel parlıyor.
denize aksetmiş görüntüsü..
oturuyoruz sahil de seninle.
başım omuzunda, kolunsa belim de.
o kadar mutluyum ki birlikte.
dünyaları verseler bana,

yalanın üzerinde kurulmuş,
bir dünyadayız birlikte.
düşünecek olursak herşey yalan hayatta.
sevgiler yalan üzerine,
aldatmalar, birbirini takip eden ihanetler,
bitmek bilmeyen, tükenmeyen çaresizlikler..

Sokakta yürüyorum yağmur yağıyor,
Ahmak ıslatan derler ya.. işte ondan,
İliklerime kadar ıslandım
Ayaklarım ise çamur,
Yağmur damlaları yüzümden sicim gibi,
Akıyor..

Yağmur yağdığında ilk aklıma gelen sensin,
Bir de ağlamaklı sesin, isyankar bakışın,
İçimi titreten nefesin, beni saran kolların,
Sevgiye hasret bedenin ve mahzun duruşun.

Sana hasret gönlüm yağmurla yarışta,