Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Bir yıldız kayarsa gökyüzünden
Bil ki seni anımsadım bu akşam
Gecenin zifirisine aldırmadan
Yine sen bendeydin sevgili inan

şu an beni düşünüyorsun biliyorum
gecelerinde.
belki yarım kalan mısralar da kendini buluyorsun.
sevgimle yazdığım şiirimi ise, ne güzel yorumluyorsun
kendince.
ne güzel de yakışıyor tatlı diline, güzel şiirim.

güneş pencereden mağrur bir şekilde,
giriyor içeri.
sevinç kaplıyor bir anda içimi,
dalıyorum düşüncelere.
güneş içimi ısıtıyor
aşkınsa yakıyor beni.

yakın olduğunu söylüyorsun bana.
okadar uzaksın ki..aslında.
sana ulaşamam seninle olamam.
kalbimi sana veremem
hayatına giremem.
sevgin beni yaksa da

Bir çoban yaşardı dağların en tepesinde.
Aşıktı doğaya Rabbimin yarattığı herşeye.
Yanık türküler çalardı kavalıyla sevgiliye.
Akardı gözyaşları, aldırmaz çalardı yine.

Aşıktı köyün en güzel kızına, deliler gibi.

Denizin maviliğinde yakaladım aşkı, buldum seni.
Baktım gözlerine, tutuklu oldum sanki.
Doğa harikaydı ben ise, seninle beraber.
Aşk başlamıştı yüreğimizde, sevmeye değer.

Bir kayanın üzerinde, gözlerim dalmıştı denize.

Sensizlik roman oldu sayfalarca
Kağıt sustu kalem şaştı bu aşka
Aşk döküldü dudaklarımdan durmadan
Özlem esir kaldı yüreğimde anlamadan.

Aşık olmalıydım Rabbime yakın bir aşkla.
Sevmeliydim mecnun misali, sevdayla.
Tutkular coşmalıydı hep, her gördüğümde.
Elektrik çarpmış gibi titremeliydim sevgiyle.

Ölümüne bir sevdayla kalmalıydım başbaşa.

Sağanak sağanak aşk yağıyordu istanbula
Buram buram toprak kokuyordu her yer
Senin sevgindi yüreğimi ıslatan
Aşkındı beni bu sevda da bırakan
Adımızı yazmıştık taşlarla kumlara
Ayak izlerimizi bırakmıştık anılara

Bir tarafta Asya, bir tarafta Avrupa.
Seninle iki arada kaldık biz sonunda.
İkisini bağlayan, Boğaziçi Köprüsü,
Bizleri neden ayırıyor ki sevdamızda.

Biz aşık değilmiyiz bu iki yakada.