Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Özledim seni diyorum anlamıyorsun,
Yokse beni, hiç mi sevmiyorsun,
Hani aşkla yakacaktın beni,
Hani sevgi tohumları nerede şimdi,
Yüreğimde bitmeyen bir hüzün,
Yine mi gözyaşları, ne dersin.

Bir ömür geç kaldı sana,
Geç tanıştı verdiğin bu aşkla,
Şarkının namelerine gizlenen aşkım,
Sonunda çıktı ortaya,
Gülleri ağlattık,
Bülbüller bile yandı aşkımıza,

Sen elveda diyemedin bense güle güle
Gözlerinde gördüğüm hüzün içimi burktu yine
Akan inci taneleri süzülüyordu yüreğime
Ümutlarımdı sevdamdı yazık ki bitti süre.

Ölümlerden ölüm beğen der gibi halin.
Bu hayatı sen mi verdin ne diyeyim.
Bir kova su dök de artık sönsün.
Yanmasın bu ateş, korda bitsin.

Her günüm de yılları yaşattın bana.

Aşka doymadı gönlüm sevdana ise asla
Bir ateştin kaçmak ise yakışmadı sana
Bırak bu inadı dön artık kollarıma
Bekleyen yüreğimde sönsün isyan artık.

Oturdum bir çınar ağacının altına.
Bir serçe geldi..kondu..yanıma.
Onu izledim sessizce ve yavaşca.
Ürkekti neden bukadar korkuyorsa..

Belki o da aşıktı yanıyordu sevdasına.

Yemyeşil ağaçlarla, doğa bir harika,
Masmavi deniz ise, duruyor karşımızda,
Bir masa, kuşlar, sen ve ben yalnızca,
Sevda yeli esiyor başımızda,
Gözlerin gözlerimde titretiyor
Beni de,

Bir yaşam buldum sen de.
O güzel ellerinin arasına sığan.
Bir sevgi buldum sen de.
Kalbinin en hücra köşesini bile kaplayan.
Bir aşk buldum sen de.
Beni ben den alan cennetinde saklayan.

Günlerime kattım seni, bütün özlemlerimle.
Dertleri unuttum gönlümde, sen varsın diye
Sardı aşkın tüm yüreğimi, sevginle birlikte.
Seni seviyorum sevdiğim ölümüne. delicesine

Sevgiyle bakıyor gözlerin, bana her baktığında

Ona çok sevdiğimi söyle rüzgâr
Onu çok özlediğimi esmesin bu kadar
Al götür ona yüreğimde ki aşkı
Ölene kadar onun olayım yeter
Yaktı hasreti beni, küle döndürdü
Dumanımı savur artık beterim beter.