Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Senden bir saniyelik ayrılık bile, ölüm bana.
Arkanda kalmış öksüz çocuk gibi, yalnızım.
İçim dolu dolu gözlerim ise, yaşlara esir.
Bu saniyeler beni mahvediyor sensizliğe kısır.

Bu özlem, artık çileden çıkarır oldu beni.

Renk renk menekşelerle süslü bir menekşe tarlasıydı. Hepsi de mutluydu. Neşeli şarkılar söylerlerdi. İçlerinden yalnızca biri, tarladan uzak bir yerde mutsuzdu. Şansmıydı bu, neden onlarla birlikte değildi. Onları ancak uzaktan görebiliyor söyledikleri şarkılar kulağına geldikçe, mutsuzluğu bir kat daha artıyordu. Hep boynu büküktü mor menekşenin..
Gece gündüz dualar ediyordu. Diğer menekşelerin arasına gitmesine imkan yoktu. Ama bir çıkar yol olmalıydı bu yalnızlığı bitmeliydi.

Günler birbirini kovalıyor ağlayıp sızlamaktan bıkmıyordu mor menekşe. Ettiği dualar ise birbiri arkasına sıralanıyordu. Yine gün ağarmış, güneş ışınlarını yansıtmaya başlamıştı. Kuşlar cıvıltılarını yayıyordu doğaya. Herşey harikaydı ama, tek sorunlu mor menekşeydi. Birden uzaklardan gelen bir motor sesine kulak kabarttı. Şaşkındı.bulunduğu yer, hiçbir canlının geçmediği bir yerdi. Yanıbaşından dağlar yükseliyordu. Motor sesi gittikçe yaklaşıyordu. Sanki bütün düşünceleri kaybolmuş yalnızca sesi dinliyordu.

Uzaktan beyaz bir araba tozu dumana katıp, kendisine doğru yaklaşıyordu. Hayatında hiç araba görmemişti. Araba yaklaştıkça şaşkınlığı daha da artıyordu. Allah Allah ne işi var? Bu da kim? meraklanmıştı doğrusu. Nasıl olsa gelip geçer diye düşünüyordu.

Seni düşünmek yüreğimde taşımak ne güzel
Her yerde herşeyde seni görmek ne güzel
Elin elime değdiğinde hissettim seni
Gözlerin gözlerime değdiğinde sevdim seni
Özledim görmediğimde, öyle özledim ki
Aşka meydan okuduğum günlerde buldum seni.

biliyorum birtanem,
hataların en büyüğü ben de,
çok üzdüm çünki seni,
günahlarımdan daha da çok..
öyle aşığım ki sana.
seni düşünmediğim günler

beni sevmekten vazgeçemezsin.
beni böylesine incitemezsin.
sevmekten
vazgeçtiysen eğer.
bileyim ki ben de sen den geçeyim.
sevgin den taht kurdum kalbime.

Aklımda kalan yalnızca birkaç satırdın
Adres yok mazi silinmiş hatıralardan
Beni bana bıraktığın gün bitmiş meğer her şey
Yollar bahane, sevdan yalan sen de yalanmışsın ömrümde
Bir oyundu belki de çok çabuk kapandı perde.

yüce Atam,
vatanımızda yapılan terörü,
belki görüyorsun.
kimbilir nekadar üzülüyorsun.
biz çocuklarına emanet ettiğin,
vatana dön de bir bak..

Sararan yapraklar yerlerde, yaz bitti çünki.
Sonbahar kokuyor heryer belli ediyor kendini.
Aşkın ise, daha beter yakıyor taa..içimi.,
Bu aşk mevsimleri dinlemiyor mahvediyor beni.

Seller gibi coştu yine gönlüm aklım hep sen de.

Yolda yürürken düştüm bir seksen uzandım yere.
Hem güldüm hem ağladım insanlar bakıyordu boş gözlerle.
Hiçkimse yardım etmiyor nasıl yaşanıyorsa bu devirde.
İnsanlara bir hal oldu yardımlaşma da kalmadı kimsede.

Yağmur ahmak ıslatan, iliklerime kadar ıslandım yine.

seni unutmak kolay değil, unutamam ki.
ben buradaysam, herzaman diğer yanım
seninle.
kendimi sana adadım günü birlik değil,
ömürlük.
sana tutsak, kalbine tutsak,