Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Benim gibi yandın mı sen dostum,
Ömre bedel bir aşk yaşadın mı hiç,
Yüreğinde yaşattın mı sevdiğini,
Görmediğinde özledin mi benim kadar,
Bende ki aşkla hep rüyadayım sanki,
Aşkla yatıp aşkla kalkıyorum her sabah,

Bir ışık gibi girdin benim dünyama.
Şiirlerime yansıdın o güzel sevdanla.
Şimşekler çaktı sanki tüm mısralarımda.
Aşkı ise tanıdım seni gördüğüm anda.

Bir şiir de sevdim seni tüm tutkularımla.

Oturduğum yer de seni düşündüm dün gece.
Hayalin film şeridi gibi, gözümün önünde.
Ne sarılıştı o, düşecektim nerdeyse yere.
Sevdan içimdeydi kalbim ise, hep sen de.

Özlemler doldu doldu taştı artık bizler de

Sana geliyordum uçarak, bulutlar yarılıyordu önümde
Gittikçe yükseliyordum dört bir yanım mavilerde
Camdan baktığımda korkunç bir yükseklik
Her kilometre de sevdam, daha da büyüyordu
Birikmişti özlemler hasret kervanı katmıştı beni önüne
Kuş gibi uçuyordum sana geliyordum.

yüce Atam,
vatanımızda yapılan terörü,
belki görüyorsun.
kimbilir nekadar üzülüyorsun.
biz çocuklarına emanet ettiğin,
vatana dön de bir bak..

Sararan yapraklar yerlerde, yaz bitti çünki.
Sonbahar kokuyor heryer belli ediyor kendini.
Aşkın ise, daha beter yakıyor taa..içimi.,
Bu aşk mevsimleri dinlemiyor mahvediyor beni.

Seller gibi coştu yine gönlüm aklım hep sen de.

beni sevmekten vazgeçemezsin.
beni böylesine incitemezsin.
sevmekten
vazgeçtiysen eğer.
bileyim ki ben de sen den geçeyim.
sevgin den taht kurdum kalbime.

Aklımda kalan yalnızca birkaç satırdın
Adres yok mazi silinmiş hatıralardan
Beni bana bıraktığın gün bitmiş meğer her şey
Yollar bahane, sevdan yalan sen de yalanmışsın ömrümde
Bir oyundu belki de çok çabuk kapandı perde.

seni unutmak kolay değil, unutamam ki.
ben buradaysam, herzaman diğer yanım
seninle.
kendimi sana adadım günü birlik değil,
ömürlük.
sana tutsak, kalbine tutsak,

rüzgârın oyuncağı olduk biz,
hep seninle birlikte.
derdimizle yanmaktayız garip kuşlar gibi,
sevgimizle..
düşünceler aştı bizi,
çaresizlik üstümüzde nedense.