Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Doldu yine gözyaşlarım senin aşkınla.
Sağanaktan beter akıyor baksana.
Ben ağlamayı bilmezdim yaşamımda.
Ey aşk, kör ettin gözümü yaşlarım sana.

Sevgi denizinde, dalgaların karaya vurduğu gibi,

tüm mutluluklarımı, tüm acılarımı,
sen de yaşadım.
Beyoğlu sokaklarında kalabalığa karıştım.
kendimi unuttum
sevgin içimde büyüyerek.
canım sıkıldı Boğazda yürüyüşe çıktım.

Mavi bir geceye sığmıştı aşkımız
Ay ve yıldızlar yalnız bizimdi o gece
Tüm gökyüzünde samanyolu aşkla bakıyordu ikimize
Böyle bir aşk yaşanırmıydı efsaneler alırmıydı içine
İçim sıcacık yüreğim ıpıslak sen yanımdaydın işte
Ellerime dokunduğunda çoğaldı bedenimde ki arzular

Yüreğim hâlâ seni düşünür akşamlarda,
Kabahat bendeydi çek git demiştim sana,
Kolaymıydı sana elveda demek,
Kolaymıydı sevdamı bir çırpıda atıvermek,
Yaşanacak hayalleri umutsuzluğa gömmek,
Esirken kahve rengi gözlerine vazgeçmek.

Ağlayan bir göz var şimdi arkanda
Hasretini kucaklamış özlemle yanan
Sevdikçe çırpınan ahh şu yaralı yüreğim
Sayfalar kapanmaz kaleme nazım geçmez
Yine yazar aşkı dizelerde sevdam coşar
Ben yanarım sana şiirlerse susmaz

Bazen ilkbaharım bazen de sonbaharımsın
Deli tufan gibi hep başımda canımsın
Aşk bir başka güzel sevdanı yaşarken
Sen yaralı gönlümün sultanısın.

karlı bir kış günüydü seni kucağıma,
aldığımda..
siyah saçların, yeşil gözlerin,
bir başkaydı gülüşün.
birden hastahanenin gözbebeği
oluvermiştin.

Seni sevdim seveli dinmedi gözyaşlarım
Seni gördüm göreli bu sevdada şaşkınım
Sevdi gönül bir kere neden hala yalnızım
Sevmeni hep beklerken geçti boşa yıllarım.

Sesini duyduğumda çarpar yüreğim,
Alev alev yanar bedenim,
Dudaklarım suya hasret sanki,
Ellerimi ateşler basar,
Nasıl bir yangın bu anlayamadığım,
Uykusuz gecelere karışıp gider.

Aldığım nefeste, yüreğimde sesdin,
Özlemler yoluna bense hep arkanda,
Sevdan bir çamurdu bulaşmıştı alnıma,
Silmek istedim silemedim yâr,
Sen unutturmadın bense unutamadım.