Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Senin yokluğuna ağlıyarak büyüdüm ben Atam.
Çocukluğumdan beri hep bir boşluk var ruhumda.
İçimdeki acın ise, on kasımlarda dahada artıyor.
Doldurulması imkânsız, beni geçmişe götürüyor.

Her tarih sayfasında seni okuyorum sayfa sayfa.

Hepimiz kardeşiz birimiz hepimiz,
Yüreklerimizde imanımız Türk'üz,
Vicdanımız hür, özgür milletiz,
Ata'mızın izinde lâik cumhuriyetiz,
Neden bu kavga, biz bir bütünüz,
Bitsin bu terör, bu şiddet,

Sanma ki unutuldun atıldın yüreğimden,
Hayat pençesini çekmedi ki hiç sevginden,
Beni bırakmıyor ayrılığı yakıştırdı bir kere,
Bu sevda deli, nehirler gibi akıp duruyor,
Kattı önüne, inan bana hiç acımıyor.

Bu gece seni görmek istiyorum rüyamda
Kollarım sarmalı sen de kaybolmalıyım aşkla
Yüreğim bir yıldız kümesi senin yüreğine dolsa
Aşk biz de sen ben de ay şahidimiz olsa
Gecenin siyahına gizlense sevişmelerimiz
Öl desen ölmez miyim.. bu aşka ben ne diyeyim.

Üşümüştü dudakların dudaklarıma değdiğinde,
Yüreğin ise sıcacıktı bıraktığın sevgiyle,
İstanbul bir başka güzeldi yanında,
Ellerin ise hiç ayrılmıyordu ellerimden,
Kol kanat geriyordu sanki, öksüz sevgime.

Bir hoş sedaydı arkanda kalan,
Oysa sen de doğmuştu bu can,
Sen de bulmuştu aşkı, sevdayı,
Yüreğimde hep yeşeren sendin,
Özlemim, bitanem, sevdiğimdin.

Sevdim yosun gözlüm sevdim işte,
Kadere karşı geldim belki bu sevgiyle,
Seni sığdırdım yüreğimin en güzel köşesine,
Gizlediğim duygularım yaksada seninim yine.

Bir şarkıydı sevgin, bir şiirdi duyduğum sesin,
Rüyalara daldıran hayalin, başka güzeldi bugün.
Aşkı anlatan dizelerde, yokluğun hep çekilmekte,
Sensizliğe sığan geceler, yazık ki hep benimle.

Açma gönlümün yarası, hâlâ kanıyor
Sorma yüreğimin dermanı o hep ağlıyor
Bilseydin ki ruhum nasıl yanıp tutuşuyor
Bekletirmiydin böyle beni, sabahlara dek

Dön desende, dönmem artık geriye,
Sevdamızı bıraktın hangi yaban ellerde,
Yüzün mü kaldı yüzüme bakacak,
Sen aşkı çoktan bırakmıştın çöllerde,
Kurutmuştun umutları yarınlara inat.
Bir romandı aşk sende, bitirdin çabucak.