Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Sen mi suçlusun yoksa ben mi bu aşkta,
İkimiz de sevdik birbirimizi yalnızca,
Dünya küçüktü sevdamız ise çok büyük,
Veremem senin olmadan, son nefesimi,
Ölsemde içimde bitmez bu sevgi ateşi.

Öyle güzel büyütmüştüm yüreğimde ki çiçeğini,
Sarıp sarmalamıştı sarmaşıklar aşkla bedenimi,
Her doğan güneş bir başka ısıtıyordu sevgimi,
Gitme dedim yine gittin sevgili,
Bir başka güzeldi günler seninle,
Bir başka güzeldi sevdam beklediğimde,

Hadi gel aşkım bu gece seninle bitsin. Mühür vuralım gecenin siyahına.. Sevdamızı yazalım bitmeyecek sabahlara. Kuşlara seslenelim. Martılarla uçalım sonsuzluğa. Dudaklarımızla bütünleşsin aşkımız. Merhaba diyelim sabaha.

Kış ayına meydan okuyan deli bir aşk. Soğuğa aldırmıyor sanki. Sarılışımız, yüreğimizin sıcaklığı ısıtıyor bizi. Kapıldığımız sevda yeli götürüyor bizi aşkın kucağına. Bir yoldu bizi buluşturan. Özlemlerle taşan yüreklerimiz vuslata ermişti sonunda. Seninle olmak seni sen de yaşamak ne güzel canısı.

Seni yıllarca tanıyor gibiydim. Seni yıllarca seviyor gibiydim. Aşk bir tuzak kurdu yine gönlüme. Kapıldım gidiyorum yağmurun seline. Yandım bu aşkın narına. Yandım senin uğruna. Yaktın bitanem yaktın beni.

Bir yıldız kaydı gökyüzünden hışımla
Seni aldı götürdü bıraktı yangınında
Arkanda gözyaşlarımız kaldı yalnızca
Sesin kaldı acın kaldı radyo turuncuda.

Bana hep şairsin dediler,
Beni sen şair yaptın sevdiğim,
Aşkımı yazdım dizelerce,
Hasretim, özlemim sığmadı hiçbiryere,
Öyle bir aşk vardı ki içimde,
Herzaman taştı dolmak bilmedi sevgine.

Sevgi neydi onun için, bilmiyordu. Ömrü yurtdışında yüksek tahsil yaparak yalnız geçmişti.Artık yüksek lisansı da bitmişti.Yaşamı, ailesinden uzakta, sevgisizliğiyle bütünleşmişti sanki.Yalnızdı aşka ayıracak vakti olma-
mıştı hiçbirzaman.Semra kendini kütüphane kurdu olarak hissediyordu.Artık
sevdiği memleketine dönecek, sevdikleriyle mutlu olacaktı.
-Sabah İstanbul'dayım diye düşündü.
Bu gece İngiltere'de son gecesiydi.Seneleri, çalışarak ve okuyarak geçmişti.
Sabah hava alanına gitmek için taksi çağırdı. Hareket etmişti.

Gözlerim tam buldum derken,
Kaybediyor seni,
Yüreğinin sesi ise öyle derinde ki,
Sana ulaşmak, sana kavuşmak,
Hayal şimdi,
Kaldırım taşlarını saydım bugün,

seni unutmak mı.
kolay mı sanıyorsun sevdiğim.
lavlar söner mi kendiliğinden.
yağmurlar diner mi beklemeden.
bu sevgi biter mi sana hasretken.
seviyorum seni, aşkın dünyalara bedel.

Bir şiirin dizelerine sığmıştı aşk. Seni seviyorum diye bağırıyordu her hece. İkimiz vardık bu şiirde. Aşk vardı sevgi vardı. Bir de doyumsuz gecelerimiz sığmıştı yüreklerimize. Bir yoldu uzayıp gidiyordu sonsuzluğa. Seninle olmak, seninle yanmak aşkların en güzeliydi. Oysa yokluğun bir zehirdi. Akıyordu damla damla canıma. Her gördüğümde yeni görmüş gibiydim seni.
İlk tanıyormuşum gibi, bir heyecan vardı yüreğimde. Dalga dalga aşk yayılıyordu bedenime. Seviyordum seni, canımdın benimdin herşeyimdin.

Sararmıştı yaprak düşmüştü gönlüme. Sen gelmiştin sonbaharda. Hâzan gömülmüştü toprağa. Baharları açtırmıştın aşk bahçemde. Sevgi dolu, aşk dolu yüreğinle çalmıştın kapımı. Ya evde yoksan şarkısı çalıyordu radyoda. Bense hep evde, seni bekliyordum aşkım. Ne iyi yaptında geldin canım. Sevgini, aşkını serptin pembe pembe yüreğime. Sevda yolunda elele, prangalandık seninle.

Bugün içim seninle dopdolu. Yüreğimde ki çocuk, çığlık çığlığa bağırıyor seni seviyorum diye. Nehirler akıyor bedenimde.

İzin ver ne olur aşık olayım sana,
Sürgün etme beni, kendi dünyama,
Aşkımın adı, başımın tacısın,
Temiz bir sayfa açtığım kaderim,
Sevgiye ise, hasretimsin sen,