Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Herkes aşık, herkez sevdalı turuncuya,
Gelen tutuklanıyor prangalanıyor radyoya,
Bir sevgi akıyor nehirlerden de coşkun,
Turuncu sıcaklığı yayılıyor dünyaya,

Güneşim oldun yaktın beni, ateşinle.
Dünyam oldun girdim senin, gönlüne.
Yıldızım oldun ışıl ışıl parladı yüzüm seninle.
Yağmurum oldun damla, damla aktın yüreğime.

Baharım oldun çiçekler açtı bahçemde.

Geçmiş, su gibi akmış gözlerimin önünde.
Bomboş geçen yıllar ve saçlara düşen aklar.
Yaşadığım mutluluklar nekadar az mazimde
Çektiklerim acı veriyor kalıyor hep içimde.

Senin sevgin, güç veriyor yaşatıyor beni.

Başımı kaldırdım baktım semâya.
Hayalini gördüm o an karşımda.
Gülümseyerek bakıyordun bana.
Mavi gözlerin de daldım hülyalara.

Yine çakmak, çakmaktı gözlerin.

Sen beni öldürdün bense aşkı,
Sevdaydı durağım özlemimdi kucağın,
Yanılmayı hiç istemezdim sevdiğim,
Tükendiğim yollarda yürüyemem,
Acılara artık göğüs geremem,
Biten bir aşkı yeşertemem,

birgün biterse bu aşk.
geri dönemem biliyorsun.
yalvarsan da boş....
kendini avutursun.
aşkı bu kadar basite alma.
sevgi yüce bir duygu anla.

Ayşe; annesi, babası ve iki erkek kardeşiyle birlikte gecekonduda otururlardı. Babası seyyar satıcılık yapar, annesi de evlere temizliğe giderdi. Ayşe orta sonda, kardeşleri de ilkokula gidiyorlardı. Zengin değillerdi ama mutluydular.Evlerinin karşısında uçsuz bucaksız mezarlık vardı. Bu çok eski,
tarihi yaşatan bir mezarlıktı.
Ayşe, içine kapanık fazla arkadaşı olmuyan biriydi.Geceleri çok korkar, yorganı başına kadar çeker, uyuyana kadar yatağın içinde titrerdi.Nedenini
oda bilmezdi.Hiçkimseyle de dertleşmezdi.Düşündüğü zaman ise, evlerinin karşısında ki mezarlıktan kaynaklandığı aklına gelirdi. Uykusu kaçtığı bazı zamanlar, odanın kapısının açılıp kapandığını hissederdi. Son zamanlar da
daha huzursuz ve korkak olmuştu. Birgün annesine anlatmaya karar verdi.
-Biliyormusun anne, geceleri ben çok korkuyorum. Burdan taşınalım. Bazen kapı, açılıp kapanıyor dedi.Annesi,

Ne sevdan bitiyor ne de bende ki hayalin,
Karmakarışık bir dünya, içi boş fanus sanki,
Anılar bir yunusun sırtında gidiyor,
Benim olduğunu düşündüğüm herşey yok oluyor,
Bir iz kalacak benden sana, unutamazsın,
Yüreğim hep sana akacak, hiç kurtulamazsın.

Artık gecelerim, hep seninle bundan sonra.
Yalnızlığımı süslemeyecek zifiri renk, hayatımda.
Pembe düşlerim seninle canlanacak her anımda.
Sevgin yerleşti yüreğime, kalacak hep orada.

Sana sevgim, değişik bir tutku benliğimde.

Hüzün ben de gam ben de,
Kadere boyun eğen, yürek ise yine ben de.
Sararmış yapraklar, solmuş çiçeklerle süslü,
Kararmış bir dünya, aldı beni içine,
Engeller, sorunlar offf yaa daraldım yine.