Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Bir yaşam buldum sen de.
O güzel ellerinin arasına sığan.
Bir sevgi buldum sen de.
Kalbinin en hücra köşesini bile kaplayan.
Bir aşk buldum sen de.
Beni ben den alan cennetinde saklayan.

Günlerime kattım seni, bütün özlemlerimle.
Dertleri unuttum gönlümde, sen varsın diye
Sardı aşkın tüm yüreğimi, sevginle birlikte.
Seni seviyorum sevdiğim ölümüne. delicesine

Sevgiyle bakıyor gözlerin, bana her baktığında

Ona çok sevdiğimi söyle rüzgâr
Onu çok özlediğimi esmesin bu kadar
Al götür ona yüreğimde ki aşkı
Ölene kadar onun olayım yeter
Yaktı hasreti beni, küle döndürdü
Dumanımı savur artık beterim beter.

daha nekadar uzak kalacak ellerin
ben den
o sıcak dudakların da unuttu beni
hâlâ öfkeliyim sensiz geçen günlerime
simsiyah bulutlar kapladı şimdi bedenimi
içimi eriten o deniz rengi gözlerin

Seni okadar sevdim ki birtanem.
Yere göğe sığdıramadım seni.
Hiçbir yere sığdıramadım ama.
Kalbime sığdın bende ki aşkınla.

Ya bana verdiğin büyük mutluluk.

Sen de kaldım tüm gecelerimde
Bu sevda da aşkı hecelercesine
Sitemim sana değil bu sevgiye
Kahrediyorum sensiz günlerime.

gökyüzünde ki dolunay,
ne güzel aydınlatıyor her yeri.
yüzüne vuran ışığı ise,
gizemli bir hava veriyor şimdi.
gözlerinin karası geceyle karışmış,
bütünleşmiş sanki.

Gökyüzünde parlayan, şanlı bayrağım.
Senin yerin orası hep kalacaksın yükseklerde.
Sen dalgalandıkça, özgürlüğümüz seninle.
Kimse parçalayamayacak vatanımı senin gölgende.

Çok güzelsin kırmızı, beyaz renklerinle.

İnci gibi dökülüyor gözyaşlarım, sineme.
Okadar mutluyum ki sevgim sana Rabbime.
Coşan ruhumla, ibadetim aşkla hergün de.
Dualarım ise, hep senin yoluna sevgimle.

Ne güzel aşk bu, hiçbirşeye benzemeyen.

Bir motor gelliyor karşıdan süzülerek.
Keşke içinde olsaydık ikimiz sonsuza dek.
Yelken açsaydık uzaklara birlikte sevgimizle.
Evimiz orası olsaydı hiç ayrılmasaydık seninle.

Dalgalar götürseydi bizi götürebildiği yere.