Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bir akarsuydu aşkın,
durmadan akıyordu yüreğime..
öyle güzel dansediyorduk ki
rüya gibi..
bir prenses ve prens edasıyla,
kollarında..

mutluluğu, herzaman
başka yerlerde ararız.
aslında mutluluk,
bizim yanımızda yakalayamayız.
ya da mutluluk bize,
okadar yakınken göremeyiz.

mutluluktan sarhoş olur mu insan demeyin.
ben mutlu olmaktan sarhoşum sevinin.
mutlu olan insan, herşeyi unutur bir an.
ben de unuttum herşeyi, mutluyum şu an.
aşk mutlu ediyor insanı, unutturuyor kederi.
aşksız da mutlu olmuyor insan,

Menekşe tarlasında bir mor menekşe.
Koparıp götürsene beni, o güzel evine.
Bak, canım sıkılıyor bu menekşelerin içinde.
Bir kuş olsan, gelsen yanıma konsan.
Konuşsak, dertleşsek aşkıma yansan.
Sevgimizi paylaşsak, beraber olsak.

Yüreğimi aldın geri vermedin,
Gözlerimi aldın neden sevmedin,
Bu aşkın sonunu hâzan eyledin,
Hesap ver sevgili, neden terk ettin.

Bir kalp kırılmaya görsün hayatta.
Herşey tamir olur ama kalp asla,
Yıllarca kırık bir kalp taşımak,
Nasıl bir duygu, düşünebilir misin.
Ömrümce kucak açtım herkese.
Dertlerini paylaştım sırdaş oldum.

bir kırmızı güldü.
beni sana bağlayan.
şu an defterimin arasında
kurumuş, solmuş..
baktıkça seni hatırlatan kırmızı bir gül.
yolda dalgın giderken çarpmıştın bana.

yıldızları ellerinle tutabilir misin.
denizlerin sonsuzluğuna,
ulaşabilir misin.
yolları yürümekle bitirebilir misin.
işte sevipte, sevilmemek
böyle birşey.

gecem, gündüzüm hep seninle..
aşkın ben de bir saplantı oldu
küçüğüm.
nasıl bir aşk bu, beni ben den aldı.
kendimi kaybediyorum
seni, düşündüğümde.

Hayalin karşımda ama sen yoksun yanımda.
Şarkılar bile, seni hatırlatıyor sevdam da.
Yakışıyor mu bu ayrılık bizim gibilere.
Biz beraber olmalıyız yaşadığımız müddetçe.