Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Her halinle başka güzelsin sevdiğim böyle.
Gözlerinin rengine vuruldum gördüğümde.
Hayran kaldım senin kişiliğine, sevdikçe
Bir esinti gibi girdin aniden kalbime.

inanılmazı yaşıyorum
hayatımda bugünlerde.
sevginin, ağır bedelini ödüyorum
belki de.
bir hançer gibi,
ayrılığın şu an içimde.

Akşamın olmadığı gecelerde,
Gündüzün olmadığı sabahlardayım.
Sevipte, sevgine hasret kaldığım.
Görüpte özleminden yandığım,
Tutkumla esir olduğum, kara sevdam.
Gözümden bile kıskandığım, gözümün nuru.

Yönünü kaybetmiş gibi uçuyor bir kelebek.
Konacağı çiçeği arıyor sevgisini belirtecek.
İşte çiçek orada, ne arıyorsun daha.
O da seni bekliyor mutlu olmaya.

Haylaz yağmurlar yağmadan gel sevdiğim bana.

geçmişi geri verseler insanlara,
kaybolan yıllara geri döndürseler.
bu aklımızla ne iyi olurdu
öyle değil mi.
acısıyla, tatlısıyla yaşadıklarımız.
sevdiklerimizi kaybetmediğimiz,

bende ki güzel duyguları,
yitirttin kıskançlığınla.
severken, sevgisizliği yaşattın
hayatımda.
ne güzel başlamıştı aşkımız,
sürecekti ebedi.

Yürüyoruz Beyoğlu'n da el ele aşkımızla.
Umursamıyoruz dünyayı, mutluyuz ya.
Sevgimiz daha da büyüyor her adımımız da.
Aşkın seline kapıldık varsın yansın dünya.

Esir ettin aşkı, tutuyorsun elinde.
Sen öyle san, aşk senin yüreğinde.
Gitmez ki hiçbiryere kapılanmış bir kere.
Boşyere uğraşma o hep senin gönlünde.

Bana ait bir kalp var sen de sevgimle birlikte.

aşkından deli, divane olan şu kalbim,
yine yalnız gecelerde, seni beklemekte.
sevgini her gün daha da hisseder oldum.
özlemin, umutsuzluğumla birleşti kalbimde.
bitmeyen bir sızı var içimde..
sensizlik yüreğimi daraltıyor

yıllara meydan okumuş, rüzgarlarla,
boğuşmuştun.
kara kışlara dayanmış, bir çınar ağacıydın.
asırlarca toprağa, kök salmıştın.
senin heybetin, verdiğin serinliğin,
dört mevsim seni seyreder,