Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

geceler yarim oldu sensizlikten bu yana.
gündüzlerim ise kor, alev sevgilim
yalnız sana.
sen aşkı bilmiyorsun bilseydin
nasıl yandığımıda.
cehennemi sen yaşattın bana,

mutluluğu okadar özlemişim ki.
mutluluk artık kapımda şimdi.
açtım kapıyı, seni bekliyorum hadi.
gel sevdiğim, bekletme beni.
sensiz, geçmezdi bu günler.
seni yaşamalıyım yüreğimde.

yıldırım düştü dedin kalbime.
ne biçim yaktı seni, söylesene.
böyle bir sevgi de hiç görmedim.
ne hale geldiğini gördüm söylemedim.
sevgi sözcükleri düşmez oldu ağzından.
ne biçim yıldırımmış

Bu ayrılık, bu hüzün, hep bizi mi
Bulacak,
Sevgi tohumları dalbudak sarmışken,
Bedenimiz de,
Kökleri aşkımızı anlatırken,
Bu özlem neden biz de.

söz vermiştin sen, benimdin yâr.
nerdeysen gel kollarınla, beni sar.
aşkını tekrar, tekrar bana yaşat.
seninle bir başka güzeldi bu hayat.
yaşamımın bir anlamı vardı seninle.
uzun bir arayış içine soktun beni,

içimi kıpırdatan, heyecanımı tetikleyen
aşk.
şu an yüreğimde dolaşıyorsun
sevdanla.
seni düşünmek öyle güzel ki
hayatımda.

yürüyorum yürüyorum bir sonsuzluktur
sonu.
bitmek bilmeyen yollar tükenmiyor
birtürlü.
ömrümü yedim bu yollar da yürüyerek.
tükendim artık bitmeyen yollar da.

Öyle bir yol ki uzayıp giden bitmeyen.
Dertleri birlikte götüren, sevdalara aç
Umutların yerlerde sürüklendiği,
Aşk ateşinin yaktığı, bitmeyen yol.

anlamıyorsun gönlümün derdinden.
sensizliği yaşatıyorsun bana neden.
geceler yarim oldu senin yüzünden.
zalim senin ismin, koydum yeniden.
kalbimi yerden yere vurdun
herzaman.

zaman geçiyor bense olduğum yerde sayıyorum.
seni içimden atmak istiyorum olmuyor
başaramıyorum.
öyle bir boşluktayım ki yere çakılmayı bekliyorum.
sen den kopamıyorum
bir bağ tutuyor beni sanki.