Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

ayrılığı sığdırmamalıydık kaderimize.
hani ayrılık bize göre değildi
ömrümüzce.
ne çabuk sildin beni kafandan kendince.
çöp gibi attın bidona, sevgimizi de.
hani seviyordun beni,söyle sevgin nerede.

bir sürü balonum olsaydı renk renk..
ipinden tutsaydım uçsaydım gökyüzüne.
dünyayı dolaşsaydım ülke, ülke şehir,şehir.
seni arasaydım uçsuz bucaksız dünyada yine.
her balonun üzerine ismimi yazsaydım.
gittiğim her şehirde, balonun tekini bıraksaydım.

sen şimdi bir hastanede,
yalnız ve tek başına.
beyaz badanalı duvarların arasında,
çaresiz beklemektesin.
bu dünya ile öteki dünya arasında,
mücadeledesin.

ne var sen de bilmiyorum
beni sana bağlayan.
vazgeçemedim birtürlü, sende ki
sevdadan.
ateş oldun yaktın beni, yetmedi mi.
daha ne istiyorsun anlamadım ki.

Aşk ne güzel, sevildiğinde..
Mutlu oluyor insan, her gününde.
Ben de mutluyum, sevdiğimle.
Seni seviyorum, tüm içtenliğimle.
Sabahlara kadar benimsin, özlediğimde.
Sen ve ben, bir can olduk şimdi.

yanımda olmasan da,
seni ruhumda hissetmek güzel.
sen yokken sevgini yaşamak,
benim için çok özel.
dünyayı verseler istemem
yanımda ol yeter.

gökyüzünde ay, ne güzel parlıyor.
denize aksetmiş görüntüsü..
oturuyoruz sahil de seninle.
başım omuzunda, kolunsa belim de.
o kadar mutluyum ki birlikte.
dünyaları verseler bana,

yalanın üzerinde kurulmuş,
bir dünyadayız birlikte.
düşünecek olursak herşey yalan hayatta.
sevgiler yalan üzerine,
aldatmalar, birbirini takip eden ihanetler,
bitmek bilmeyen, tükenmeyen çaresizlikler..

Sokakta yürüyorum yağmur yağıyor,
Ahmak ıslatan derler ya.. işte ondan,
İliklerime kadar ıslandım
Ayaklarım ise çamur,
Yağmur damlaları yüzümden sicim gibi,
Akıyor..

Yağmur yağdığında ilk aklıma gelen sensin,
Bir de ağlamaklı sesin, isyankar bakışın,
İçimi titreten nefesin, beni saran kolların,
Sevgiye hasret bedenin ve mahzun duruşun.

Sana hasret gönlüm yağmurla yarışta,