Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Dokunma bana, deşme yaramı sessizce,
Kanayan kalbimi, bir de sen kanatma bilinçsizce,
Kangrene dönüştü acılarım, bir de sen yakma ateşinle,
Madem yaktın bu ateşi, gelipte söndür öyle değil mi.

mevsimlerden yaz, günlerden pazardı
seni tanıdığımda.
gözlerim kaybolmuştu gözlerinde,
kalbim ise çırpınan bir kuş.
bayılacaktım sen tuttun ellerinle,
aşk başlamıştı gönlümde.

Ne güzel bir sesin var.
Hâlâ içimde sanki.
Su gibi aktı kalbime.
Sevginle yaşıyorum şimdi.
Aşkın çok büyük içimde.
Ruhumsa hep seninle.

Sevgi aç, aşk susuz, kalem kırık,
Dile gelmeyen tutkular yüreğimde giz,
Hayat felsefem ise hep yanlış,
Kokunu öyle sindirdim ki bedenime,
Sevgin yaktı yüreğimi, tadı ise acı,
Deli poyraz gibi estin durmadın,

bana verdiğin en büyük hediye,
aşkındır sevgilim.
tatmadığım bir aşk girdabına düştüm
sayende.
bocaladıkça aldı içine,
yuttu beni sevginle

ilk aşkım, ilk sevdiğim ve
ilk ulaşamadığımsın benim,
sen.
sadece hayallerimde, rüyalarımda ve
kavuşamadığımsın benim,
sen.

Gözlerinde ki hüzünle, gülmeyi unuttum.
Sana yardımcı olamadım kendimi avuttum.
Ama zor zamanında hep senin yanında oldum.
Rabbime dua ettim sen benimle ol diye.

Senin için, yangına atlarım ben.
Ateş kütlesi sarmış bedenimi,
Yanamam ki ben.


Senin için, mahpuslarda çürürüm.

Canımı iste benden al senin olsun.
Kalbimi iste, o zaten senin.
Daha ne kaldı ki sana verecek.
Tüm bedenimle sana ait değil miyim.

Yeter artık bıkmadın peşimde koşmaktan.
Ben yoruldum sen yorulmadın aşkından.
Sakız gibi yapıştın bitmeyen davranışınla.
Sevgi karşılıklı olur istemiyorum artık seni.