Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

bir akarsuydu aşkın,
durmadan akıyordu yüreğime..
öyle güzel dansediyorduk ki
rüya gibi..
bir prenses ve prens edasıyla,
kollarında..

mutluluğu, herzaman
başka yerlerde ararız.
aslında mutluluk,
bizim yanımızda yakalayamayız.
ya da mutluluk bize,
okadar yakınken göremeyiz.

mutluluktan sarhoş olur mu insan demeyin.
ben mutlu olmaktan sarhoşum sevinin.
mutlu olan insan, herşeyi unutur bir an.
ben de unuttum herşeyi, mutluyum şu an.
aşk mutlu ediyor insanı, unutturuyor kederi.
aşksız da mutlu olmuyor insan,

yine hergeceyi takip eden
bir gece de,
seni düşünüyorum bak
herzaman ki gibi,özlemimle.
tutkularım daha da çoğaldı
bu geceler de.

Sen gittiğinden beri güneş girmedi penceremden. Her gece baktım gökyüzüne, yıldızlar bile parlamıyor artık. Bir bir söndüğünü gördüm. Kayboldular gözlerimin önünden. Nerdesin sevgili... Yüreğim sensizliğin ızdırabında. Bir acı var sol yanımda, geçmek bilmiyor. Her an gözlerim yolunda seni beklemekte.

Bir gelsen affet beni desem affeder misin? Sana bıraktığım hüzün beni de yakıyor artık. Dilimden düşmeyen ismin, geceyle birlikte sabahlıyor. Her saatin tik tak sesin de kaybediyorum kendimi. Zaman geçmek bilmiyor. Yüreğime yerleşen özleminle yanıyorum.

Bir hayaldi belki de. Belki de rüyadan uyanıp seni bulamamıştım. Gözyaşım yüreğime damla damla yağıyor şimdi. Göremediğim yüzün, sevmeyi bıraktığım kalbin benimle. Her yerde seni arıyorum. Sokaklar bomboş geliyor. Adresten silinmiş ismin. Mühür vurdun kapına, yüreğine almıyorsun artık beni. Haklısın tabii...Çık git yüreğimden demiştim sana. Ama sen gittikten sonra bomboş oldu dünyam. Pişmanlık sardı dört bir yanımı. Hasretin sardı. Özlemin sardı bedenimi bitanem. Oysa canım kelimesini bile çok görmüştüm sana. Aşktan kaçmaya çalıştım. Ama olmadı kaçamadım sevgili. Esir kalmış yüreğim sen de. Hayalinse yorgan oldu üstüme.

Pencereyi açtım hava da senin kokun. Koltuğa oturdum odam sen kokuyor. Heryer de, her yüz de seni aradım günlerce. Hiçbiryer de yoksun. Yalnız yüreğimde kaldın gizlice. Bu aşkı sen verdin sen yaşattın bana. Meğerse dopdoluymuşsun ben de. Ne kadar çok sevmişim seni. Ne kadar çok yanmışım bu aşk için. Kanayan bir yürek geride kalan. Özlemin, hasretin bitti mi sanıyorsun? Daha çok yakıyor şimdi. Üstelik daha da çok seviyorum seni.

Silmişsin yüreğinden beni. Kara defdere sığdırmışsın ismimi. Herşeyi silebilirsin ama, bir gün anılar çıkar karşına. Elbet senin yüreğinde yanar benim ki gibi. Senin de iki damla yaş gözlerinden dökülür. Unutacağını sanıyorsan unutamazsın beni sevgili.

Film şeridi gibi anılar geçiyor gözlerimin önünden. Herşeye gülerdik seninle. Meğerse sonunda hüzünleri sığdıracakmışsın gönlüme. Sonbaharı yaşatacak mışın bedenime. Dışar da yağmur, yüreğimde sensizliğin çaresizliği. Dudaklarımda karanlığa sığınmış bir gülümseme. Ve ismini sayıklıyorum her gece.

Bir uçurum kenarındayım sanki,
Bakıyorum uçsuz bucaksız derinlik,
Oysa heryer ağaçlık ve güzel,
Kalbim gibi yamyeşil, cennet.

Ama uçurum kenarındayım işte,

Yağmur yağdığında ilk aklıma gelen sensin,
Bir de ağlamaklı sesin, isyankar bakışın,
İçimi titreten nefesin, beni saran kolların,
Sevgiye hasret bedenin ve mahzun duruşun.

Sana hasret gönlüm yağmurla yarışta,

Sokakta yürüyorum yağmur yağıyor,
Ahmak ıslatan derler ya.. işte ondan,
İliklerime kadar ıslandım
Ayaklarım ise çamur,
Yağmur damlaları yüzümden sicim gibi,
Akıyor..

yalanın üzerinde kurulmuş,
bir dünyadayız birlikte.
düşünecek olursak herşey yalan hayatta.
sevgiler yalan üzerine,
aldatmalar, birbirini takip eden ihanetler,
bitmek bilmeyen, tükenmeyen çaresizlikler..