Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Seni düşündüm bu gece yine.
Gözlerimde hayalin, aklım ise sen de,
Serseri gecelerdi beni sana odaklayan,
Lacivert yüreğimdi senin için ağlayan,
Hayallerimse, aşkımı hep sen de bırakan,

Seni andım bu gece, sensizliği yaşadım.
Çınladı mı kulağın düşündün mü beni hiç.
Aşkım damarlarında, bedenini sarıyor.
Bense sana hasret, ruhum da çıldırıyor.

Görmedim böyle bir aşk tatmadım böyle sevgi,

alıp başımı dağlara kaçsam.
odundan bir kulübe,
bir de şöminesi olsa.
ansızın kapı çalsa,
seni karşımda bulsam.
bir elimde kadeh,

Bir müzik bestesiydi sana sunduğum,
Do ile başlıyordu çünki güneştin.
Doğmuştun ruhuma,
Geceyi sıyırmıştın ışığını yaymıştın
Vücuduma,
Hayattın candın bana,

bugece bir başka baktın gözlerime,
fırtınaları, kasırgalara dönüştürdün
yüreğimde.
arzular bir başka coştu sevginle.
bir başkaydı bugece seninle.
bir şarkıydı yüreğin,

sevdim seni deli gönül,
su oldun çağlamadın.
sevda oldun yakmadın.
ateş oldun köz bırakmadın.
nasıl bir aşk bu..
nasıl bir sevda bu..

Her bırakıp gittiğinde içime bir ateş düşerdi. Öyle yanardım ki. Yüzüne bakamazdım anlamayasın diye. Senin üzülmene dayanabilirmiydim canım. Yüreğimde fırtınalar kopsada, gözümden iki damla yaş aksada, görmeyesin diye birşeylerle meşgul olurdum. Belki kızıyordun içinden bana. Neden seninle ilgilenmiyorum diye. İçimi, yüreğimi bir bilseydin birtanem. Hele senin için nasıl yandığımı, sevdiğimi bir bilseydin.

Hayatta bir kere sevdim ve aşkı sende tattım. İnan bu bende, yüreğimde hep kalacak. Sensizliğinde bile hayallerimde yaşatıyorum seni. Sanki herzaman ki koltuğunda oturuyorsun. Bense dizlerinin dibinde. Sana aşık, sana deli, belki de bir garip gibi. Bazen gözlerimden akan yaşlara dur diyemiyorum. Neden diyorsun neden.. Seviyorum işte anlatamıyorum. Belki de sana, bukadar tutkun olduğumu bilmeni istemiyorum.

Yine sensizliği ve ayrılığın acısını içimde hissettiğim gecelerden biri. Yalnızlık çok zor bebeğim, inan ki çok zor. Yüreğin ağlamasını bilirmisin sen. Gözlerimden yaş gelmiyor şu an. Ama içimde ki fırtınalar, yok etmek için uğraşıyor beni. Yüreğim ağlıyor aşkım, yüreğim ağlıyor. Bazen gözlerimi kapatıyorum. Yüzünde ki güzel tebessümünü seyrediyorum hayalimde. Şarkılarla bana konser verdiğini, şiirlerle ruhumu okşadığını hissediyorum. Seni seviyorum çok seviyorum canım çokk.

Bir fırtına oldun estikçe estin.
Yıktın dünyamı, yaktın içimi,
Çeşmeler kurudu,
Gözyaşlarım dondu şimdi.
Hayat güzeldi oysa, karardı yine,
Sözlerin gül dikeni gibi,

acının yüzünde ki gülücükler,
göz yaşlarımda ki hüzünler,
akşamlara karışan zifiri maviler,
şimdi arkadaş oldu bana.
ne sen den vazgeçerdim ne aşkından.
sebepler utansın yüreğimize düşen,

tren düdüklerine karıştı hüznüm yine.
vazgeçilmeyen aşkım sürüklüyor beni,
raylar boyunca kimbilir nereye.
hasret içimde, yakıyor yüreğimi.
seni bir görsem dinse bu özlem ben de.
saklıyorum gözlerimi herkesden.