Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Işıklar sönmüştü birden, hertaraf karanlık,
Korku dolmuştu yüreğime, yoktun sen de,
Birden tek tek yandı lambalar,
Aydınlandı odam, karşımda sen,
Atıldım kollarına, sıkı sıkı sarıldım sana,
Bırakma beni birtanem, ömrümüz oldukça.

Yanan bir alevdin bir zamanlar. Öyle yakıyordun ki, ateş bile senin kadar yakmazdı beni. İçin için köz olana kadar yaktın. Sevmeyi unutmuşken karşıma çıktın. Aşkı unutmuşken sevdayı hatırlattın. Ben seni sevdim. Ben senin için öldüm. Ama sen değiştin.

Oysa hayatta, tanıştırıldığım ilk aşktın. Yüreğimin dengesi bozuldu bir den. Gözlerim hayallere daldı. Rüyaları unuttum. Gözü açık gördüğüm tek rüya sen din. Aşk buydu demek ki... Sevgili olmadan bile, onunla yaşamak. Aldığın her nefeste, onu içine çekmek. Yanmak, yanmak... Yüreğinde aşkın alevini hissetmek. Acaba sen de benim kadar beni sevdin mi? .

Şu an içimde, ağzından köpükler çıkan azgın bir boğa var. Sakın yaklaşma yanıma. O kadar kırıldım ki sana. Aşkla dolu yüreğim, şu an darma duman.
Seni tanıdığım güne, aşkla sevdiğim anlara, lânetler okuyorum. Bin kere affettim değişen bir şey yok. Hep aynısın. Belli ki değişmeyeceksin. Çıkma artık karşıma. Anlıyorum ki, sen benim sevdiğim kadar, beni sevmedin.

sönmeyen közü, soluyan rüzgar gibi,
içime çekiyorum her an seni.
içiyorum yudum yudum,
bende ki aşkın ve sevgini.
bir nihavent şarkısın dilimde,
dizelerimi süsleyen kelimelerle.

karanlıklar hayatımda,
sense bahardın yaşamımda.
yürümek zirveye tırmanmak,
geçmişi özlemeden yol almak..
sensizlik, içilir mi arkadaş.
içiyorum işte,

Dizlerim titrer seni gördüğümde,
Gözlerim öyle dalar ki güzelliğine,
Bir nehir olur yüreğim akar bedenine,
Sevgin kıvılcımlar yayar küçük dünyama,
Dertleri unutturur daldırır sevdaya,
Tövbeler tövbesi sevmeyeceğim bir daha.

senin o güzel yüreğini sevdim.
senin martıları defalarca besleyişini seyrettim.
bazen dalardım gözlerine,
öyle güzel gülerdin ki yanında aşk dolu sözlerinle.
seviyorum dediğinde bir başkaydı o iki kelime
ruhuma işlerdi götürürdü beni hayallere.

kanat taktım uçuyorum hayallere,
yemyeşil ağaçların üzerinde,
belki de bir kutup yıldızına..
yaşıyorum özgürlüğü delicesine.
kutup yıldızını sen hediye etmiştin
bana.

Yanmasaydım bu kadar senin için,
Sızlamasaydı yüreğim bu aşk için,
Keşke çıkmasaydın karşıma hiç,
Gülen yüzüm solarmıydı sevdiğim.

Bir elmanın yarısıydık ikimiz,
Yüreklerimizde öyle coşardı ki sevgimiz,
Kadınım derdin dilinden düşmezdi ismim,
Yalanmıydı herşey, nerde güzel günlerimiz.
Bu sahte hayatta bir sen vardın içimde,
Yüreğimle taşıyordum seni her yere,

Bir gemi vardı açık denizde.
Yol alıyordu senle birlikte.
Aşkım içinde ruhunsa benle.
Süzülüyordu tüm sevgimizle.

Birleştirmişti Kınalı bizi.