Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Bir cehennem ateşi içim, yanıyor.
Lâvlara düşmüş bedenim, kavruluyor.
Ya kalbimde ki ateş, ne halde...
Beni eritecek, gelmezsen sevginle.

Bir duygu var içimde çağlayıp duruyor.

gecelerime dolarken nefesin,
meltem rüzgarı gibi esintisi,
hep içimde.
her soluk aldığım hava,
sen gibi benimle..
sarıyor bedenimi sevginle.

Bir senfoni çalıyordu Mozart'tan.
yapraklar kımıldamıyordu sıcaktan.
sana sarılıp hissetmek,
öpüşünle dansetmek,
öyle harikaydı ki.
beyazlar yakışmıştı sana,

Vurgun yemiş gibiyim bu baharda.
Sallanıyorum sanki bir sağa bir sola.
Aşkla karışık menü gibi sunulan bana.
Şişenin dibi gelmeden sarhoş gibiyim.

Şimşekler çakıyor yaralı kalbimde.

gökyüzünden düşen bir yıldız gibi,
düştün yüreğime.
yaktın yıktın mahvettin beni,
bu sevgiyle.
aklım, fikrim hep seninle nedense.
kalbimde ki sızı diner mi sensizlikte.

ağlıyorum arkandan,
coşuyor gözyaşlarım durmuyor babam.
öksüz yüreğim, bu bayramda sevgine hasret,
oysa hiç ayrılmayacaktık seninle,
hep oturacaktık el ele,
kader bu aldı seni benden,

bir sayfa açıldı önümde.
geçmiş anılar döküldü yaprak gibi,
hayallerle.
bazıları sevindirdi bazıları da üzdü
nedense.
hayallerde kalan mâzi yine taptaze,

Rüyalara inanmazdım. hep çıkmaz diye düşünürdüm. Oysa hayallerimiz farklıydı rüyalardan. Hayaller hep istediklerimizin olması yönünde kurulan kurgulardı. Rüyalar ise çıkacağına inanılmayan beynimizin ürettiği bir filmdi.
Evet bazen öyle yaşıyoruz ki rüyalarımızı gerçek gibi.. Bazen mutlu olarak uyandığımız ve ağlayarak uyandığımız olmuyor mu hiç. Yaşamımda çok karşılaşmışımdır ağlayarak uyandığıma. Üstelik gözümde iki damla yaş.

Rüyalar çıkar mı? Bazen çıkıyor. Ben rüyamın aynısını yaşadım. Ve gittiğim yeri hiç yadırgamadım. Bilinçlice dolaştım. Elimle koyduğum gibi her yeri de buldum. İlginç değil mi? Bence de. Bazen imkansızlıklar hayatımızda rol oynuyor. Kaç kişi yaşamıştır acaba gördüğü rüyanın aynısını yaşamayı?

Eski çağlardan beri, insanların gördüğü rüyalara, ilkel toplumlar çok önem vermiştir. Rüyaların tanrılar tarafından, bir armağan veya ceza olarak verildiğine inanılmıştır. İlk rüya yorumculuğunun nezaman çıktığı da belli değildir. Ancak babil kâhinlerinin ün yaptığı tarihe geçmiştir. Eski Mısırlar, eski yunanlar ve araplar rüya yorumlarıyla ilgili kitaplar yazmışlardır.

Yalnız limandı kendisi. Hep öyle düşünürdü. Ama hâlâ yalnızlığı sindirememişti içine. Ömrünce ne annesinin ne de babasının yüzünü görmüştü. Hayatı bomboş, aşksız ve sevgisiz geçmişti. Yine oturmuştu denizin kenarına, bir şişe rakı ve mezesi de yanında.
-İşte benim arkadaşım. İşte benim dostum bunlar diyordu Bora. Ah ulen ah kadere bak. Millet karısının yanında sabahlıyor. Biz ise orda burda sürünüyoruz. İki laf edecek kimse de yok. Yanmışsın sen oğlum ahh yanmışsın. Yaş oldu kırk
bir hatunda yolunu şaşırıp beni bulamadı.
Böyle diye diye dertleniyordu. Hayat acımasızdı. Vur abalıya gibi vurmuştu Bora'ya. Nereye gitse iş bulamamış bir de doğru düzgün kıyafeti olmadığı için aşağılanmıştı hep.
-Denizden bir deniz kızı çıksa, biraz dertleşsek konuşsak. Yaa ben kendi kendime konuşur oldum. Delireceğim nerdeyse. Bora aklını başına al kafayı yiyeceksin sonunda. Geç oldu kalkayım sarayıma gidip yatayım.
Sarayım dediği, ufak bir odalı kulübeydi. Anne ve babası burada yaşıyordu birzamanlar. Öldüklerin de beş yaşındaydı Bora. Kimsesi de yoktu. Orda burda çalışarak ufacık yaşta ekmeğini çıkarmaya çalışıyordu. Muhtarın teşvikiyle zorla ortaokulu bitirmişti. Yardımlarla önlüğü ve kitapları alınır bir yandan çalışır bir yandan okumaya gayret gösterirdi. Düşüne düşüne kulübeye gelmişti. Alelacele elini yüzünü yıkadı. Odaya girdiğinde, yatakta güzel bir kız uzanmış ona bakıyordu. Gördüğüne inanamadı gözlerini oğuşturdu. Kız yatakta uzanmış Bora'ya bakıyordu. Şaşkındı. hayatında evine komşulardan başka yabancı girmemişti.

aşkın söyletir beni,
feryatlara boğar her dem yüreğimi.
sevda çekmek zor be dostum.
çekmeden bilemezsin ki.
bir yürek yangını gelir derinden.
ağlatır sızlatır ne gelir elden.