Gönlüme sorduğumda
Ha varsın ha yoksun
Galiba çoğu da yoksun
Zamanın eskimeyen yüzü de
Hatırlamaz ki yoksun
Ne zaman tazelense
Zaman acımasız
Rüzgarıyla
Dallarda yapraklar
Savururken
Sevinçlerde tükenir
Hani ilk karnem gibi
Sessizliğin perçini
Duvarlarda
Zembereği boşalmış
Bir yığın
Sürüncemede kalmış
İsteksiz işler
Bir yağmur yağıyor
Sağanağına kandığım
Dinince geriye
Ne kalır ki
Belki yürüyecek bir yol
Aslında biz seninle
Şarkılar küsmüş
Sesinin buğusunda matem
Şimdi hayat beklemedeyse
Seni seviyorum da demeye
Ağzın alışmış zaten
Bahanelere sığınmadım
Çiğ düşerse gözlerinden
Yürek teline
İnan çalamazsın
Türküleri
Tam namesinde
Gözlerin bir diyara
Bazen masumiyet kaplarsa içimi
Gözlerimden yanaklarıma süzülen
İki satır yazı yüreğime dokunur
Alır beni benden
İncinsem de kalan
Hiç bitmeyen bir kırıntı çoğalır
Dallarda sığırcık kuşları
Dünden kalan
Baharı arar
Oysa ağaçlarda dökülmüş yapraklar
Sanki bugün düne küsmüş
Kalbimin duvarında
Kalbim bir uğur böceği
Dokunduğu yeri renklendiren
Ağaçlar arkadaşım
Şu köşeden bir kedi çıkıyor
Bana seni anlatan
Kısıp gözlerimi dinliyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!