Melek Dalgıç Şiirleri - Şair Melek Dalgıç

Dünden bu güne
Baktım da ne çok
Şey değişmiş
Ömür gitmiş
Zaman geçmiş
Sevgi bitmiş

Keşke diyeceğim
Bir şey yapmadım
Ama keşke yeniden
Çocuk olabilseydim
Diyerek imkansıza ağladım
Bu gün çocuk olsam

Eylül sürgünleri
Dem vururken geceye
Artık geçmiyor
Kalbim aklımın önüne
Bir başkada esse rüzgar
Sarı yaprak

Gündüzü geceye sararken
Makara misali
Zaman kuzguncuk
Gün erdiyse gecenin sırrına
Affet
Sende sol yanına aldırma

Şöyle bir sevdiğinden başlayalım da
Söylediğine kadar
Hepsi yalan
Aklım değil de kalbim kanan
Masalsı düşlerinde
Yıkıldı üzerime

Köhne akşamların
Ufkunda çiçekler açmış
Bana ne çünkü sen yoksun
Kokun gelse de ıtırlardan
Yokluğundur acıtan
Ah bu zamansız bölmelerin

Çoban ağacın altında
Tüm gün oturur
Bir koyuna
Masal anlatır dururmuş
Koyunda kendini
Dinler bulurmuş

Gün saydıkça
Takvim koparmak yerine
Yarama çizik atar dururum
Hiç bir kalp mekanım olmamış
Haricinde
Kendimi teste tabi tutar dururum

Bir hayal gördüm
Sandım ki aklım değil
Kalbim vazgeçmiş de
Kalmıştık yol ayrımında
Sonra ben uyanınca
Elini buldum avuçlarımda

Sayfalar dolusu
Şiirler yazarken
Daha çok hatırlarım
Söylediğin türküleri
Gönül telimde susturunca
Bu kez de kanarım