Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Kalp atışım nefesimdin
Yaşamaya hevesimdin
Mutluluğa adresimdin
Duvarımdaki resimdin

Çok istedim yırtamadım

Gökte uçan telli turnam
Kanadında götür bizi.
Mevlana ’nın dergahında
Yunus Emre otağında
Eylen biraz yatır bizi...

İçimdeki hüzün,gözde yaşımın
Kanadı kırıksa gönül kuşumun
Dumanı gitmeyen garip başımın
Gülmeyen yüzümün sebebi sensin.

Coşkun ırmak gibi çağlayışımın

Şu fani dünyaya geldim geleli
Gülmedi kaderim gülmedi gitti
Çektim tesbih gibi derdi kederi
Her biri sineme batan oktular
Ne aşklar yaşadım zaten yoktular.

Yalancı bahara kandık
Bahar bitti güzü kaldı
Toz pembe hayale daldık
Pembe gitti tozu kaldı

Ölümsüz sanırdık aşkı

Gaflet uykusuna yatan canlara
Davul zurna çalsak uyanırlar mı?
Ufkumuz boyandı kör karanlığa
Deyip te yalvarsak uyanırlar mı..?

Atı alan Üsküdar’ı boyladı

Kararan ufuklara
Doğacak güneş misin
Küllenmiş duygulara
Kıvılcım ateş misin
Gönül düşünce dara
Omuz veren eş misin

Uçuruma bir gül attık
Yankısını bekliyoruz
Suya karanfil bıraktık
Kokusunu ekliyoruz.

Hasretini demler usta

Hangi şiire başlasam seni anlatan,
Kalem ağlar, kağıt ağlar, el ağlar.
Hangi dağın koyağına saklansam,
Bulut ağlar,güneş ağlar, yel ağlar.

Hangi şarkıya dokunsam usuldan,

Umut rüzgarıyla düş savurarak
Hayal ülkesinde saray kurarak
Emanet yürekte aşkı vurarak
Bade süzdürmenin ne gereği var

Yalancı baharda açan çiçekte