Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Say ki,
Gözlerinden akıyordu gönlümün nehri
Aynaların kırıldığı yerden
Yakaladım gülüşlerini.
Sessizliğin gölünde yıkanıyorduk
Ve yaralarımızın kabuk tuttuğu

Eller var ellerin hası.
Siler yürekteki pası.
Okşarken dindirir yası.
Sevgiyle şefkat ustası
Öpülesi,tapılası
Annemin güzel elleri..

Gün olur da beni özlersen eğer,
Kalbinin sesini susturmadan gel.
Umuda saldığım son güvercinin,
Kanadını kırıp,küstürmeden gel...

Yağmur sonrasında açan gün gibi

Yüreğimin örselenmiş kanatlarında
Mülteci bir aşkın yarası kanar.
Kopardı ipini kaçtı elimizden,
Kuyruğuna sevgi bağladığımız uçurtmalar.
Sensiz ve şiirsiz kaldı yazık,
Gül kurusu akşamlar...

Hayal ustasıyım ben.
Elime su dökemez kimse bu konuda böyle biline.
Geceleri,
Muhteşem saraylar inşa ederim hayallerimden.
İçinde hummalı aşklar gezinen.

Yalan yanlış yazar isen
Harama göz süzer isen
Garibanı üzer isen
Kalem seni kırarım ben

Zalim ile yatar isen

Say ki...,
Sesinin tınısını sevdim senin,
Gözlerinin buğusunu,
Saçlarının ıtır kokusunu.
Seninle yaşama ihtimalini sevdim
Bir ömür boyu...

Düşler denizinde yüzen gemiler,
Sevda adasına yelken açıyor.
Umut kadehine dolan hayaller,
Dökülünce yere elem saçıyor.

Pembe şafaklarda bekler sevgili.

Son sürgünümdür bu sensizliğe
Alaca karanlığındayım sevdanın.
Aklımdan gözlerin geçer her gece
Yüreğimden mevsimsiz ayrılığın sancısı.
Fırtınalı bir eylül düşer baharıma
Hüzün bu dağların çok yabancısı.

Aklımla yüreğimi
Kapattım bir odaya
Sevgiyle aşk yolunda
Tutuştular kavgaya..

Yürek sevdadan yana