Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Yetimi giydirip yoksul doyuran
Haksızlığa karşı hakkı kayıran
Evvel ahir edep erkan buyuran
Ünlü ünsüz, dinli dinsiz bizdendir

Bozuldu dünyanın çarkı düzeni
Abad eder zulmedeni ezeni
Kötülük gölüne dalıp yüzeni
İnsanlık boğmakta naçar mı bilmem

Pir elinden aşk badesi içenler

BİLMEZDİM


Bilmezdim eğilmez asi başımın

Gün gelip boynunu bükeceğini

BİR AŞIĞIN MAL BEYANI

Darbelere dayanıklı bir beden
ve kırık bir kalp
Hayallerinde pembe panjurlu
Bahçesi yasemin kokulu bir ev

Ay uyurken sessizce gecenin kollarında
Gözlerinde yıldızlar uçuşurken sabaha
Yüreğimden öperek sevdiğini fısılda
Duyarım, hissederim, beni güzel hatırla.

Yaramızı gül belle, gözün gibi bak ona

BENİ HATIRLA

Sürgününde zamansız bir sevdanın
Tutuşup yanarken beni hatırla
Yürekte kanayan gizli yaranın
Üstünü sararken beni hatırla

Bilsen nasıl yoruldum yaşamaktan anne.
Beni senin gibi sevip, anlamayanların içinde.
Kesseler bir damla mutluluk akmaz kanımdan inan.
O kadar işte...

Diyorum ki bazen,

BEN MUSTAFA KEMALİM

Ben Mustafa Kemal’im
Hani şu,
Yedi düvele karşı duran.
Ege’de Yunanlıyı

Sevince yar elinden zehir olsa içerim
Hüzün ekse gönlüme ,mutluluğu biçerim
Yad elin yargısını takmaz güler geçerim
Değecek sevda için canımdan vazgeçerim.

Bir tek kusurum vardır

Biz her devirde,
hep direndik.
haksızlığa,zulme karşı.
hiç pes etmedik.
Ve dilenmedik kimseden,
Özgürlüğü barışı...