Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Villasında atlas halı
İbrişim kuşaktan şalı
Yürüyüşü fiyakalı
Eser geçer yeli bizim .

Hakkı bilmez darası var

BİZİM KÖYÜN ŞİVESİ

Köpeğe ooşt deriz kediye bisi
Çamurla sıvanır bacanın isi
İnsanda güzellik Allah vergisi
Ana,baba, bacı gardaş sevgisi

Pas verirdi her gördüğü güzele
Kendini Bred pit sandı bizim oğlan
Kokladığı güller döndü gazele
Hep bu yüzden bekar kaldı bizim oğlan

BİZ UYURKEN
Biz uyurken mışıl mışıl
Rehavetin kollarında .
Haramiler su başını tuttular
Ellerinde yeşil başlı kılıçlar,
Su içerken ceylanları vurdular .

Hüzünler tıka basa,sevinçler karaborsa
Alıyoruz damardan öldürmeyecek dozda...

Hırs, intikam, gösteriş olmuş yaşam biçimi
Hasret kaldık huzura bir sigara içimi.

Yürek hançerlendi dostun eliyle
Ama yıkılmadı dimdik ayakta
Güzelim duygular kapıldı sele
Çıktığı kaynaktan bin mil uzakta

Söner içimdeki orman yangını

Şehidiyle gazisiyle
Şeref dolu mazisiyle
Kadınıyla erkeğiyle
Bağımsızlık özlemiyle
Yurdumun her cephesinde,

Geçip karşısına eski dost gibi
Kendime dışardan baktım bu gece
Gönül derya olmuş görünmez dibi
Ben de ırmak olup aktım bu gece.

Oynamış yerinden köşe taşları

BULAMADIM

Nice şiir yazdım nice okudum
Gönül dergahında sevgi dokudum
Gül dalında bülbül olup şakıdım
Aşkı anlatacak söz bulamadım

BUL BENİ

Gözlerine düşerken gölgesi dolunayın
Hayallerin koşarken yelesinde bir tayın
Aşk okunu atarken sevgiyle gönül yayın
Yüreğini açarak bekleyenin bil beni