Melahat Çetinkaya Şiirleri - Şair Melaha ...

Bandırma Vapuru’yla geceyi yara yara
Samsun’dan doğdu güneş kararan ufuklara.

Başlattı kurtuluşu deniz gözlü komutan
Ya istiklal ya ölüm çıktı kurultaylardan.

Hasretin içimde kapanmaz yara
Yaş olup gözümden akar sessizce
Herkes sevdiğini sararken aşkla
Yüreğim kenardan bakar sessizce...

Ne haberin gelir ne de selamın,

Sarınca gönlünü duman
Durur dünya durur zaman
Her şey bitti dediğin an
Birden çıka gelir umut.

Hicran dolanıp yüreğe

Besleme nefreti kini
Büyüt yürekte sevgini
Yoktur aşkın dili dini
Kıyası yok kıstası yok

Gözde başlar kalbe iner

Yüreğime düştüğün günden beri
Fesleğen kokulu bir sevda büyür içimde.
Dokunmalara hasret.
Şafakların kundağına belediğim hayaller
İp atlıyor gönlümün avlusunda gülerek.
Umudun deklanşörüne basıp,basıp her gece,

Binbir şiir yazsam seni anlatan
Kalem ağlar kağıt ağlar el ağlar.
Mecnunun yaşını çöle damlatan
Bulut ağlar güneş ağlar yel ağlar.

Şiirlerim şarkı olur dillerde

İnsanlık çıktı rayından
Kazanç arar kolayından
Razı olmuyor payından
Bu dünya kimin dünyası.

Yok oldu yüce değerler

Kuşlar sakın söylemeyin o yare
Onu hala sevdiğimi bilmesin.
Bulamadım ayrılığa bir çare
Hüzün ekip derdiğimi bilmesin.

Mutluluk maskesi takıp yüzüme

O mavi gözlü bir devdi
Anadolu diye bir güzeli sevdi.

Sevdalı değil,karasevdalıydı
Kerem ile Aslı,
Ferhat ile Şirinin aşkı,

Dünya handır üstündekiler hancı
İyiler enayi kötü baş tacı
Olmuş ise yaşamak büyük acı
Sakın böylesine meyletme oğul.

Prim verme yalana yalancıya