Yalnız kalmayayım diye karanlıkta anılarımızı yanıma alarak
avunduğum çok gecelerim var benim,
çoğuna da çocukluğumu katmışlığım olmuştur.
Bayramı bekler gibi bekledim yolunu,
yazdığın satırları başucuma koyarak
sabahladığım çok gecelerim var…
Varsın olmasın soluğun yanımda, ne gam !
Mesafeler örülmüş aramıza
Kimin umurunda !
Kaç arşın yüreğimin yüreğine temasına engel koyar
Kaç fersah gözlerini gözlerimden alır
Sonu kesik,
Dibi yitik bir sevda oyunuydu bizimkisi
Taşa ekilen tohum desem..! !
Sana yakıştıramam..
Kabul edilmez bir duaya avuç açtım desem..! !
Kendime yediremem...
Umutlarım vardı benim,her sabah belki diye beklediğim
Kaç geceyi yıldızlara içimi dökerek geçirdim
Kaç gece karanlık bir köşede içime akıp gittim
Kaç gece ellerim cebimde sokakları arşınladım amaçsızca
Gün geldi yağmurda ıslandım
Gün geldi ayazda kaldım
(Makale)
Benim bu hayatta anladığım , hiç kimseye hiç bir zaman kendinden çok değer vermeyeceksin. Hiç kimseyi tepene çıkarmayacak,kimseye hayatına müdahale edecek kadar fırsat vermeyeceksin. Sonra hayatın alt üst oluyor, kenara çekip izliyorlar, sen bir daha toparlayamıyorsun. Hayatın kayıp giderken bir de beceriksiz oluyorsun,işe yaramaz oluyorsun. Sanki bütün suç sende toplanmış ta kendileri sütten çıkmış ve ak kalmış birer huri melekler. Hiç kimse kendi hatasını görmez,senin pireni deve yapıp dağa kaldırırlar da geriye alamazsın bile. Akrabaymış, aileymiş , arkadaşmış, dostmuş falan filan, hepsi de koca bir yalan. Kimsenin kimseye faydası olmuyor, herkes kendi çıkarı doğrultusunda birilerine yanaşıyor ya da uzaklaşıyor.
Birinin derdi olur,ilgilenirsin,yarasını sararsın,derdine derman olursun ; ne zaman durumunu düzeltse en beğenmediği yine sen olursun. Akıl veren verene, kimse kendi aklına hakim değil ama senin aklına rota çizmeye birebirler. Baban bile olsa bir yere kadar hayatına müdahil olur,sonrası onu da aşar. Evladının bile bir müddet sonra seni beğenmediğine şahit olunca gerisini umursamıyorsun bile. Kimse gözünün yaşına bakmıyor, elden ayaktan düşünce en yakının maskarası oluyorsun. Yaşantın beğenilmez, hayatın dillere pelesenk olur, gövden hiçbir yere sığmaz.
Bu durum aşkta da böyle. Kimi sevsen, kime değer versen mutlaka bir yerleri kalkıyor. Geçmişte gözlerinde kalan bütün heveslerinin acısını senden çıkartmaya çalışırlar. İstediğin kadar katlan yine de yaranamazsın. Her şeyine göz yumsan umarsız, ilgilensen katlanılmaz olursun. Trip atanı mı dersin, ego tatmin edeni mi dersin, kapris yapanı mı dersin, sıraya girmişler sanki. Ne kadar olumsuz ve lüzumsuz varsa hayatına girer. En iyisi kendi hayatına göre yaşamak. Kafana yatana yer, yatmayana yol verdiğinde en iyisi sen oluyorsun. Hayatı beraber paylaştığın, aynı yastığa baş koyduğun bile sana yön veriyorsa hiç kusura bakma, hayatının içine mutlaka eder. Eninde sonunda hayatını burnundan getirir. Düzenin sana ait olmalı, uyan yanında kalır,uymayan ufak ufak yol alır zaten. Hiç kimseye göre düzenleyecek bir yedek hayatın yok. Ne gençliğin sana geri verilecek,ne hayatın yeniden iade edilecek. Gün gelecek emanet aldığın canı verecek ve bir çukura gömüleceksin. Üç beş gün yokluğun hissedilecek ve çok sürmeden mazi olup çıkacaksın insanların hayatından. Yaşadıklarınla baş başa kalacak olan sensin, hesabını verecek olan da sensin. Hayatına kota koydurup üzülmenin gereksiz olduğunu o zaman anlayacaksın. Hem insan öldüğünü kendisi bilmezmiş, bu durum salak olduğunda da böyle. Salaklığın alemi yok . !
( Makale )
Bir zamanlar yarınlara umut dolu bakan gözlerim, şimdi geçmişe hasret , yeni bir güne kavuşmanın şükrüne seviniyor. Birlikte mesut yaşamak varken ayrılığın ızdırabında yakıyorum gözlerimi, kaybolup giden bir güne daha kırılıyor kirpiklerim. Ruhum daralıyor, her geçen gün biraz daha çekiliyor dizlerimin dermanı. Üstelik dışım içime ağır geliyor, hiç bir gecenin sabahı görmesini istemiyorum. Yüreğini sevmiştim, eşi olmayan bir merhamet taşıyor demiştim. Duyarsızlığa aklım ermiyor, bu kadar taşlaşmış olamazsın. Ben sonsuzluğa ömrümü yaslamışken hiç umura gelmeyip seyirci kalamazsın. Var bir şeyler aklımı kurcalayan , içimi acıtan.. ! Var, ama ne ..!?
Sen ki, her durumda bana iyi gelendin. Kötü günüme iyi gelen , her günümü iyi edendin. Allah var , iyi de gittin yani. Öyle bir yerde gittin ki , dibine dinamit döşenmiş koca bir dağı tepeme devirdin. Enkazını kaldırsan da ,ayağa kalkacak halim bile kalmadı.
Kırılmış vazolar gibi su sızıyor gözlerimden, yaralanmış kalbimden kan.
( Makale)
Akıl almaz ne büyük hatalar yaptım bu hayatta.
Her seferinde “ ölsem bir daha yapmam” dediklerimi defalarca yaptım
Hayat öğrettikçe öğretiyor ve öğrenmenin sonu gelmiyor.
Zaman akıp gidiyor,
Ağaçlar dört mevsim kılık değiştiriyor,
Kuşlar göçe kanat çırparken,
İsimsiz gurbetlerin toprağında can veriyor.
Buğday yanığı tenleriyle
Ekin tarlalarında orak sallıyor
Ağaçların yapraklarını döktüğü ,
Sonbaharın kışa hazırlığı gibiydi ;
Birer birer döküldü yollara gelenler.
Hastane odamın penceresinden izledim,
Arkalarına bile bakmadan gidişlerini.
Akşamüstüydü , vakit geceye akıyordu,
Kırıldı dallarım
Yapraksız ve gölgesiz kaldım.
Umutsuzum,
Nefessizim bu gün senin yüzünden
Biçareyim inan, tükenmiş göl gibiyim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!