Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Bu Şehir hayata ilk göz açışta,
İlk defa dünyayı gördüğüm Şehir.
Korucuk, birazcık kalsa da dışta,
Bu Şehir çok düşler kurduğum Şehir.

Ta İNCE BURUNDAN görünür ADA;

Doğa’nın elinden her şeyi çaldık,
Hırsın gafletine iyice daldık,
Beton yığınları içinde kaldık,
Bırakalım dünya bir nefes alsın;
Yerler yeşil, gökler masmavi kalsın!

Bir gurura yenik düşmüş sevgilerin en güzeli,
Bağ bozumu gelmeden de döküyor dallar gazeli..
Hazan vakitsiz esti mi, mevsimlerin günahı ne?
Ebed bir meçhûl olsa da, işte Tanrım bu ezel’i!

Gittiğin yolu sonu uçuruma uzanır,
Ummadığın bir anda düşeceksin taş kalplim.
Ne desem yalan gelir doğru diyen suçlanır,
Sonunda gerçekleri göreceksin taş kalplim.

Bir gün bana dönsen de zaman hayli geçecek,

Hakkın kuru selamını,
Vermeyen dostum merhaba?
Hatta kendi meram’ını,
Bilmeyen dostum merhaba?

Geçmiş gibi birkaç asır,

Bitmiyor bu sevda bitti desen de,
Bir bilsen kimlere küstüm sayende,
Gönlümün yarısı daima sende,
Sol yanımdan ümit kestim sayende.

O ela gözlerin zemzem kuyumdu,

Sana âşık olanlara,
Kıymadın mı kara toprak?
Birer çukur da onlara,
Oymadın mı kara toprak?

Âşık Veysel çok severdi,

Ruhumda ki sıkıntı,
Bahtımda ki sarsıntı,
Gönlümde ki yıkıntı,
Beni bende koymuyor;
Tanrım beni duymuyor.

Senden haber getirdiler,
Aldığımda çok üzüldüm.
Şimdi çok mutsuz dediler,
Sorduğumda çok üzüldüm

Bana tercih ettiğini,

Dün sizin yazdığınız o şanlı destanları,
Bu gün torunlarınız yazıyor ey ecdadım!
Şüphesiz hiç bitmiyor Türkün kahramanları;
Bu zincir halka, halka uzuyor ey Ecdadım!

Sakarya’dan, Kunuri.. Kunuri’den Girne’ye,