Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Türk’üm, bir Türk’e yakışan,
Eserleri severim ben.
Yılmadan mertçe çalışan,
Kişileri överim ben.

Dünya dönse etrafında,

Ben sonuna kadar varım bu yolun,
Benimle gitmeye gözün olursa.
Yeter ki bir küçük gayrette bulun,
Hele de Tanrı’dan izin olursa.

Günleri aylara, yıla eklerim,

Susma bülbül, feryadın daima duyulmalı,
Sen susarsan bu gülün varlığını kim bilir?
Feryadın ta ezelden ebede yayılmalı,
Bülbül kadar bir gülün kıymetini kim bilir?

Mısralar ülkesinde seller gibi çağla sen;

Doğan, giyip kuşanacak,
Büyüyecek, yaşlanacak,
Bu han dolup, boşanacak,
Yalan dünya kime bâki?
Kıyamete kadar ta ki!

Sana yalan söylemiş o en çok güvendiğin,
Tamamen yalan başka biriyle yeğlendiğin..
Bildiğin gibi değil ellerden öğrendiğin,
Nasıl olsa her şeyi bir gün öğreneceksin;
O ikiyüzlülerden sende iğreneceksin.

SONSUZA KADAR



Kavuşmak mahşer’e kalmış olsa da,
Umudun goncası solmuş olsa da,

Komutanlık verdi hücum! Emrini,
Meydan yüreğine güvenenindir!
Bir düşer on yiğit alır yerini,
Hedef tetiğine güvenenindir!

Yankılar bırakır mehterin sesi,

Hepimizi birer bahane ile,
Erinde, geçinde alacak ölüm.
Boynunu bükerken bin bir gaile,
En ummadık günde gelecek ölüm.

Nerede krallar, hanlar, hakanlar?

Eğil mağrur başlım eğil biraz olsun sende eğil,
Kaç gecemi hayalinle bölüştüğüm belli değil,
Bir resminle kaç bin defa öpüştüğüm belli değil,
Ben her gece düşlerimde sana doğru koşuyorum;
Senelerdir yarı ölü, yarı diri yaşıyorum;

Ölüm son dersidir bize hayatın,
Bir imtihan için gelmedik mi biz?
Yaşadık sayılmaz bu saltanatın,
Kadri kıymetini bilmedik mi biz?

Bâki kalan var mı beni-âdemden?